Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Ανθρώπου εγκώμιο


Σα γλυκοχάραξε ο Χρόνος, πήρε ο Θεός το μικρό του Γιο τον Άνθρωπο απ΄ το χέρι και βγήκαν στο ξάγναντο.
Του ΄δειξε τα βουνά , τις θάλασσες, τους κάμπους με τα ζώα και τα δέντρα και τ΄αστέρια κρεμασμένα να τους φέγγουν από πάνω και του ΄λεγε και του΄λεγε πως όλα αυτά είναι δικά του!

-Όλα τούτα που βλέπεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ζωγραφιά σου! Είσαι εσύ!
Πάρε το πινέλο Γιέ μου και πήγαινε τελείωσε τον πίνακα!

Έφυγε ο Άνθρωπος κι από τότε ασκείται στην τέχνη της ζωγραφικής και προσπαθεί να τελειώσει αυτόν τον πίνακα!

Ζωγραφίζει τοπία, συνθήκες, απλώνει τον εαυτό του παντού,
θέλει να δημιουργήσει τον τέλειο πίνακα!

-Ποιος είμαι;
μουρμουρίζει μέσα από τα δόντια, που σφίγγουν το δεύτερο πινέλο του!

Απλώνει χρώματα, σηκώνει καταιγίδες, μέρες ηλιόλουστες, λουλούδια και αρώματα πολλά!

Ζωγραφίζει πρόσωπα, ζητά να δει την τέλεια αυτοπροσωπογραφία!

Σηκώνει Παρθενώνες, θερμοπύλες, πεδία μαχών αιματηρά.

Ζωγραφίζει ψηλά βουνά και αποφασισμένους ορειβάτες, θάλασσες βαθιές και δύτες άφοβους.

Βόδια πλατυμέτωπα να οργώνουν τη γη κι άλογα πολεμικά να τρέχουν στα σύνορα.

Σπάει τα σύνορα, δεν τον χωρούν!

Είναι ο Άνθρωπος!

Σαν δεν του αρέσει ένας πίνακας, διόλου δε διστάζει να χύσει χρώμα πολύ επάνω του, να ξαναδοκιμάσει κάτι διαφορετικό.

Είναι ο Δημιουργός, ο Συντηρητής κι ο Καταστροφέας.

Δημιουργάει πρότυπα και καλούπια ανθρώπων κι ύστερα από καιρό  τα σπάει.

Ψάχνει τον εαυτό του και ζωγραφίζει τον Ήρωα με τα χίλια πρόσωπα!

Είναι αγνός, δημιουργεί τη Παναγία, την Άρτεμη, την Αθηνά, τη Σάκτι, τη Κάλι.

Παίρνει χώμα, νερό και φωτιά και δημιουργάει  θεό!

Είναι ο Άνθρωπος, ο Δημιουργός!

Γράφει, ζωγραφίζει, τσαλακώνει το χαρτί, το πετά άσπλαχνα.

Είναι ο Άνθρωπος, ο Καταστροφέας!

Είναι ο Γλύπτης του Μέλλοντος!

Στοχάζεται μια  Ιδέα και καταπιάνεται να τη ζωγραφίσει!

Μια ουσία σκληρή και ασχημάτιστη έχει στα χέρια του και παλεύει να της δώσει το σχήμα του.

Από τη μια η αταξία και το χάος των στοιχείων , από την άλλη η μορφή και η τάξη και η οργάνωση της ύλης.

Γεννιέται, μεγαλώνει, γερνάει, πεθαίνει ταυτόχρονα!

Κάπου ξημερώνει κι αλλού νυχτώνει.

Είπε πως είναι η Εξέλιξη και την άπλωσε σε όλο τον καμβά.

Πολεμιστές μάχονται, εραστές ενώνονται, εργάτες δουλεύουν και αγρότες οργώνουν τη σκληρή γη.

Στοχάστηκε πως είναι μια Κραυγή και την έβαλε στο στόμα του λιονταριού που χυμάει στο ζαρκάδι, στον αετό που κάνει εφόρμηση, στο τραγούδισμα του κύκνου, στο ρόγχο του ετοιμοθάνατου.

Στοχάστηκε πως είναι η Δύναμη και έβαλε λιοντάρια να διαβαίνουν τη ζούγκλα και  στρατούς να εισβάλουν σε χώρες.

Είπε πως είναι η αγάπη και έφτιαξε τον άνδρα και τη γυναίκα.

Είπε πως είναι το φως και έφτιαξε τη νύχτα για να ξημερώνει!

Είπε πως είναι ποιητής και έγραψε έπη !

Είπε πως είναι τραγουδιστής κι έφτιαξε τραγούδια να σκίζουν την καρδιά.

Είναι Χορευτής και χόρεψε ζεϊμπέκικο!

Είναι η Ιστορία που γράφεται διαρκώς.

Είναι η Γεωγραφία η ζωντανή.

Είναι η Ομορφιά.

Είναι η Αλήθεια που ρόζιασαν τα χέρια της απ΄την αξίνα και το κουπί.

Είναι η θαλπωρή κι έκανε την οικογένεια.

Είναι ο Ένας που έγιναν πολλοί!

Είναι οι πολλοί που γίνονται Ένας!

Η Ελευθερία που σπάει τα δεσμά.

Η Αξιοπρέπεια που ξεχώρισε απ΄την απαξία.

Η Λεβεντιά που όρισε την τιμή.

Η Αφοσίωση και το ιδανικό!

Είναι το πνεύμα κι έφτιαξε την ύλη.

Είναι η ύλη κι έφτιαξε το πνεύμα.

Είναι η Θυσία και έκαμε το σταυρό.

Είναι το φως και γέννησε το σκοτάδι!

Είναι Ονειρευτής και το Όνειρο του ο κόσμος.

Είναι Νομοθέτης και χαράζει τις πλάκες.

Είναι ο Καπετάνιος και το πλήρωμα.

Είναι η Δικαιοσύνη και πολέμησε την αδικία.

Είναι ο Άνθρωπος ο μοναχικός Ιππότης!

Είναι ο μοναχικός καβαλάρης!

Αυτός θα ανυψώσει τη Γη!

Αυτός θα χαμηλώσει τον Ουρανό!

Είναι ο νικητής.

Είναι ο Διγενής Ακρίτας!

Στα κόκαλά του πέφτουν και στροβιλίζονται ποτάμια!

Στην καρδιά του κουρνιάζουν αγριοπούλια!

Είναι Πολεμιστής.

Στα χέρια του σφίγγει το σπαθί, το μάτι του άγριο!

Μάχεται να ξεφύγει, από τι;

Είναι αυτός που διασχίζει την έρημο!

Είναι πατέρας κι ο ίδιος και ανατρέφει το μονιά του, το Γιο του Ανθρώπου, τον Υπεράνθρωπο, το όνειρο του ονείρου!

Τον ταίζει στο στόμα με λιονταρίσιες μπουκιές από δύναμη, αλήθεια κι αγάπη!

Είναι ο Άνθρωπος ο Αθάνατος!

Είναι ο Ντεσπεράντος που λυσσάει, στριφογυρνάει, τριγυρνάει στα στενά καλντερίμια της γης απέλπιδος κι ανταριασμένος.

Είναι λύκος και τα μεσάνυχτα θρηνεί, πονάει μονάχα δεν ξέρει γιατί!

Είναι ξωμάχος και το σούρουπο επιστρέφει σπίτι με το καπέλο του γεμάτο σταφύλια και σύκα για τη μάνα του.

Στη ζώνη του κρέμονται τα κλειδιά ενός θησαυροφυλακίου του Πατέρα κι ενός κουτιού που του ΄δώσε η Πανδώρα!

Είναι ο Άνθρωπος με τη λεύτερη βούληση!

Διαταγές και αφεντικά και δούλους δεν έχει, δε θέλει!

Είναι φλογερός εραστής και με τη συντρόφισσα του τη Φαντασία, γεννούν, ανατρέφουν Ιδέες!

Από το μέτωπο του στάζουν στάλες ιδρώτα και αίμα!

Αντικρίζει το ατέρμονο του μόχθου κι αναστενάζει!

Είναι το Τίποτα,

Είναι το Παν, το Όλα!

Είναι το Εδώ και το Τώρα, το Πάντα και το Παντού!

Είναι ο Άνθρωπος!

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Το πνευματικό μονοπάτι

Το πνευματικό μονοπάτι αποτέλεσε ένα θρύλο για όλες τις εποχές και τους τόπους και ήταν αυτό που οδηγούσε:
Από το σκοτάδι στο φως
Από το ψεύτικο στο πραγματικό
Από το χάος στην ομορφιά
Από το θάνατο στην αθανασία.

Κάθε έθνος έχει να επιδείξει τους λίγους και εκλεκτούς του, που το βάδισαν και έφτασαν στο μακρινό αυτό τόπο, που υποσχόταν αυτό το μονοπάτι να βγάλει.
Πίσω από κάθε μεγάλο πολιτισμό υπήρξαν εκείνοι που κατείχαν την ανώτερη γνώση και καθοδηγούσαν τη διαμόρφωση του πολιτισμού.
Στην αρχή ήταν οι Βασιλιάδες, οι Αυτοκράτορες, οι Φαραώ,οι ευγενείς και οι ιερείς. Mετά οι φιλόσοφοι, οι ποιητές, οι συγγραφείς. Κι ύστερα πιο απλοί άνθρωποι μέσα από τα σπλάχνα του λαού.
Ίδρυσαν  αδελφότητες, στοές ,τάγματα, που τα πιο πολλά υπάρχουν και στις μέρες μας, δυστυχώς εκφυλισμένα και μακριά από τον αρχικό τους σκοπό.
Μερικά βέβαια εξακολουθούν να είναι χρήσιμα για τα μέλη τους και οπωσδήποτε ο καθένας θα βρει αυτό που ψάχνει, γιατί αυτό ποικίλει.
Στην εποχή μας ζούμε μια έκρηξη έκδοσης εσωτερικών βιβλίων, εσωτερικών οργανώσεων.
Αυτό γενικά είναι κάτι πολύ καλό και δείχνει τη κατεύθυνση και την αναζήτηση που υπάρχει διάχυτη.
Χιλιάδες πληροφορίες σήμερα διαδίδονται με όλα τα μέσα.
Το πρόβλημα πλέον είναι ότι η υπερπληροφόρηση καλύπτει τη γνώση.

Ποιό είναι λοιπόν το πνευματικό μονοπάτι;
Προχωράμε την Ατραπό με το να γινόμαστε η Ατραπός, μας έλεγε αινιγματικά ο Θιβετανός σοφός.
Τα πράγματα στον 21ο αιώνα είναι σίγουρο ότι έφτασε ο καιρός να τα λέμε πιο απλά, όπως είχε προφητέψει.
Ο πνευματικός δρόμος είναι ο Δρόμος της Αρετής.
Έτσι προχωράμε στην Αρετή με το να γινόμαστε η Αρετή.
Τι είναι Πνεύμα;
Η Αρετή!
Ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος;
Ο ενάρετος!
Ποιος ο πραγματικός πλούτος του ανθρώπου;
Ο χαρακτήρας του!
Ποιος ο σκοπός λοιπόν της πραγματικής εκπαίδευσης;
Ο χαρακτήρας!
Ποια είναι η φώτιση;
Ο τέλειος χαρακτήρας!
Ποια είναι η γέννηση του Χριστού, του Βούδα, του Ήλιου;
Η γέννηση των χριστικών, βουδικών, ηλιακών λεγόμενων ιδιοτήτων όπως ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση,η καλοσύνη, η ομορφιά, η διάκριση, η ορθή άποψη, η συμπόνια, η επιμονή, η αποφασιστικότητα,η δικαιοσύνη, η αξιοπρέπεια, η αγάπη για την ελευθερία.
Η ανάπτυξη τους είναι το ταξίδι.
Η ολοκλήρωσή τους το τέρμα του ταξιδιού.
Οι σταθμοί του ταξιδιού είναι κάθε αναβάθμιση και εμβάθυνση της ποιότητας των αρετών αυτών.

Ένας καινούργιος δρόμος ανοίγεται μπροστά μας!
Αρετή: μια ξεχασμένη σχεδόν ελληνική λέξη!
Όπως και η λέξη ήρωας.
Σκοπός και μέσο εδώ ταυτίζονται απαραίτητα και είναι οι πνευματικές αξίες.
Κάθε αξία για να γίνει πραγματική χρειάζεται να υπερισχύσει, να τα βάλει και να νικήσει την αντίθετή της.
Κάθε μας αλήθεια είναι η νικήτρια ενός ψέματος!
Κάθε δύναμη μιας αδυναμίας!
Κάθε φως πάλεψε με ένα σκοτάδι!
Η αγάπη για το φως, για την Αλήθεια, για τη Γνώση είναι το προαπαιτούμενο.

Ζητάμε την ενότητα και όχι το διχασμό και την εκμετάλλευση.
Η υπηρεσία του Κοινού Καλού, της Γενικής Ευημερίας, το όραμα της Αδελφότητας των ανθρώπων και της Πατρότητας του Θεού.
Ο Ένας Κόσμος, η Μια Ανθρωπότητα, η Παγκόσμια Ειρήνη που θα επιτευχθεί μόνο μέσα της Μοιρασιάς του πλούτου και της Δικαιοσύνης.
Αυτή είναι η κοινωνιολογική εικόνα της πνευματικής εξέλιξης της ανθρωπότητας.
Η ειρήνη και η μοιρασιά των πόρων και η συνεργασία για να σωθεί το περιβάλλον.
Η φτώχεια και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος είναι οι άμεσες δοκιμασίες που υποβαλλόμαστε πλανητικά και η απαντησή μας θα αποδείξει το σημείο εξέλιξης μας ή μη.
Τα πράγματα είναι πιεστικά και η δοκιμασία έχει αρχίσει.
Η φτώχεια απειλεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό δυτικών πια ανθρώπων
Η μεσαία τάξη συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα.
Η κοινωνική συνοχή και ιστός διασαλεύεται και απειλείται.

Μια νέα ομαδική συνείδηση όμως κυοφορείται ως απάντηση στη κρίση.
Η οποία είναι κρίση αξιών.
Εδώ μας οδήγησε η νομιμοποίηση της απληστίας του ασύδοτου κεφαλαίου, που θέλει διαρκώς να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους με το να κάνει τους φτωχούς φτωχότερους.
Για το περιβάλλον αδιαφορεί φυσικά όσο και αν το καταστρέφει.
Είναι μια επανάσταση προτεραιοτήτων επιτακτική πια.
Είναι μια κρίση συνείδησης και αλλαγής νοοτροπίας.
Οι πόνοι της ανθρωπότητας είναι πόνοι γέννας μιας Νέας Συνείδησης!
Για να γίνει αυτό χρειάζεται στα επόμενα χρόνια το πρωτοπόρο τμήμα της ανθρωπότητας να πραγματοποιήσει ένα συνειδησιακό άλμα.
Η κρίση είναι μια πλανητική "μυητική" κρίση.
Όταν ο στρατός της Παγκόσμιας Καλής Θέλησης προωθήσει τις θέσεις του, πολλά θ΄αλλάξουν.
Όταν νικήσουμε εκεί που τώρα νικιόμαστε θα έρθει η Νίκη.
Η τελευταία δεν είναι παρά μια υποχρέωση.

Σε αυτό τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι μας.
Οι μεγάλοι σοφοί, οι μεγάλοι πολεμιστές όλων των αιώνων είναι εδώ μαζί μας να διεκδικήσουμε την παγκόσμια δικαιοσύνη, μοιρασιά, ειρήνη, αξιοπρέπεια, την ελευθερία λόγου, σκέψης, θρησκείας και από τη φτώχεια.
Η φωνή για καθοδήγηση, για μια διαφορετική βιώσιμη πρόταση που θα διασφαλίζει την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου είδους ακούγεται όλο και πιο δυνατά και αγωνιώδη.
Θα την έχει τη καθοδήγηση η ανθρωπότητα, το ζήτημα και το ερωτηματικό είναι αν θα την αναγνωρίσει ως τέτοια...
Τα λάβαρα ξετυλίγονται και γράφουν αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμό, αυτοπεποίθηση,ομορφιά, ελευθερία,ενότητα, δόσιμο.

Ο Ήρωας είναι ο Ανώτερος Εαυτός και είναι το σύνολο αυτών των ιδιοτήτων.
Γι΄αυτό η αναζήτηση του ηρωικού ιδεώδους άλλη δεν είναι από την αναζήτηση του Εαυτού!
Ο αναζητητής του 20ου αιώνα θα πει σωστά ότι το μονοπάτι είναι η προσπάθεια ένωσης με τη ψυχή.
Τον 21ο λέμε απλά ότι είναι ο ηρωισμός.
Αυτός ο σκοπός αλλά και το μέσο.
Ήρθε η εποχή της απλότητας!
Ήρθε μαζί της και η εποχή της ευθύνης.
Ψυχή δεν είναι άλλο από την παλικαριά, τη λεβεντιά, την τιμιότητα!
Καινούργιος ορισμός που φωτίζει, δεν αναιρεί, τους προηγούμενους.

Ένας στους χίλιους θα τον ενδιαφέρει αυτή η αναζήτηση και από αυτούς πάλι ένας στους χίλιους θα τα καταφέρει.
Αυτή είναι η αμείλικτη στατιστική.
Είναι το πραγματικό Γνώθι Σαυτόν και όχι η σχολαστική διερεύνηση των ελαττωμάτων. Αυτά χρειάζονται να τα γνωρίσουμε για να νικηθούν , να μπολιαστούν και να γίνουν προτερήματα.
Μια νέα Αρετή, η ομαδική Ευθύνη, έρχεται και μας χτυπά την πόρτα!
Ας της ανοίξουμε!
Ένας νέος δρόμος καρδιάς ανοίγεται μπροστά μας
Ας τον περπατήσουμε
Το μυστήριο εκεί που δεν υπάρχει μυστήριο θα εξαφανιστεί!
Οι έμποροι της διδασκαλίας, οι ψευτοδάσκαλοι, οι λύκοι ντυμένοι πρόβατα που λυμαίνονται το χώρο και παραφυλάνε ανυποψίαστα θύματα, θα μείνουν άνεργοι.
Διαλέγουμε τους σπόρους των αρετών που θέλουμε και τις σπέρνουμε στο οργωμένο χωράφι της καρδιάς μας και καλούμε τον ήλιο και τη βροχή να βοηθήσουν στη Νέα Σοδειά!

Θα είμαστε και εμείς άγρυπνοι φύλακες και εργάτες καματεροί!