Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Τ΄όνειρο της Άμμα



"Κάθε άνθρωπος στον κόσμο ας κοιμηθεί δίχως φόβο,
                                                      έστω για μια νύχτα, ας κοιμηθεί δίχως φόβο.
                                                      Κάθε άνθρωπος στον κόσμο ας γεμίσει το στομάχι του,
                                                      έστω για μια μέρα, ας γεμίσει το στομάχι του.
                                                      Είθε να υπάρξει μια μέρα δίχως βία,
                                                      με κανένα τραυματισμό, με καμία  βλάβη.
                                                      Όλοι οι άνθρωποι μικροί και μεγάλοι ας βοηθήσουν τους φτωχούς,                    
                                                      έστω για μια μέρα ας υπηρετήσουν αφιλοκερδώς.
                                                     Αυτό είναι τ΄ όνειρό μου
                                                     Αυτή είναι η προσευχή μου
                                                     Η αγάπη είναι η απάντηση, η αγάπη είναι ο τρόπος.
                                                     Η αγάπη είναι η απάντηση, η αγάπη είναι ο τρόπος.”

Αυτό είναι τ΄όνειρο της Άμμα, της σύγχρονης αγίας που έχει αγκαλιάσει ήδη 30 εκατομμύρια ανθρώπους.

Τη συνάντησα πρώτη φορά πριν ένα μήνα στο πρόγραμμά της στο Παρίσι και είδα μπροστά μου ξαφνικά την ενσάρκωση των υψηλότερων ιδανικών που μπορεί να έχει άνθρωπος.
Όταν την ακούς σιωπάς, όταν τη βλέπεις ανοίγεις διάπλατα τα μάτια κι όταν σ΄αγκαλιάζει γίνεσαι ξανά παιδί στην ασφαλή αγκαλιά της Μητέρας
Ποιος είπε ότι ο Ουρανός  αφήνει ποτέ τους ανθρώπους δίχως ζωντανή καθοδήγηση, δίχως βοήθεια;

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα www.ammahellas.gr

Η Άμμα γεννήθηκε σε ένα μικρό και απομονωμένο χωριό, στην Κέραλα, στη Νότια Ινδία, στις 27 Σεπτεμβρίου το 1953. Οι γονείς της την ονόμασαν Σουντάμανι. Ήλθε σ’ αυτόν τον κόσμο όχι κλαίγοντας, όπως συνήθως κλαίνε τα βρέφη, αλλά μ’  ένα φωτεινό χαμόγελο στο πρόσωπο της, προμηνύοντας τη χαρά και την ευλογία που θα έφερνε στον κόσμο.
Η Σουντάμανι πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια κάνοντας εντατικές πνευματικές ασκήσεις προσφέροντάς μας έτσι ένα ζωντανό παράδειγμα αφοσίωσης και αγάπης προς το  Θεό. Από μικρό παιδί συχνά την εύρισκαν οι δικοί της απορροφημένη σε βαθύ διαλογισμό, μη έχοντας συναίσθηση του περιβάλλοντος.
Σε ηλικία πέντε ετών άρχισε να συνθέτει πνευματικά άσματα εμπλουτισμένα με βαθύ μυστικιστικό περιεχόμενο.

Ένα χάρισμα της Σουντάμανι,  έντονα εκδηλωμένο ήδη απ’ αυτήν την τρυφερή ηλικία,  ήταν η αγάπη και η συμπόνια για τους συνανθρώπους της. Μολονότι ακόμη παιδί η Σουντάμανι έκανε ό,τι μπορούσε για να διευκολύνει τους ηλικιωμένους γείτονές της που αντιμετώπιζαν διάφορες δυσκολίες και να ανακουφίζει τα βάσανά τους.  Τους φρόντιζε και τους βοηθούσε ν’ αντεπεξέλθουν στις βασικές τους ανάγκες:  έπλενε τα ρούχα τους, τους βοηθούσε να πλυθούν οι ίδιοι, ενώ τους έφερνε φαγητό και καθαρά ενδύματα απ’ το πατρικό της σπίτι. Αυτή η συνήθειά της, να προσφέρει πράγματα απ’ το σπίτι της σε όσους είχαν ανάγκη, αποτελούσε την αφορμή να υφίσταται αυστηρές τιμωρίες απ’ τους γονείς της. Εντούτοις, παρά τη σωματική κακομεταχείριση και τις αυστηρές τιμωρίες, τίποτα δεν μπορούσε να εμποδίσει την εκδήλωση της έμφυτης συμπόνια της.
Αργότερα η Άμμα εξήγησε: «Ένα αδιάκοπο ρεύμα αγάπης ρέει από μέσα μου προς όλα τα όντα του κόσμου. Η αγάπη είναι η έμφυτη φύση μου».

«Από τη γέννηση μου ένιωθα μια έντονη αγάπη για το Θεό. Επαναλάμβανα το όνομα του Θεού ασταμάτητα με κάθε αναπνοή μου, και ένα συνεχές ρεύμα από θεϊκές σκέψεις με συνέπαιρνε. Ο νους μου ήταν διαρκώς απορροφημένος απ’ αυτές ανεξάρτητα απ’ το πού βρισκόμουν ή απ’ το  ποια εργασία εκτελούσα.» λέει η Άμμα.

Συχνά αποτραβιόταν στο δάσος για να καθίσει μόνη της και να διαλογιστεί. Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια παιδικών παιχνιδιών με τις φίλες της αποχωρούσε ή έπεφτε σε διαλογισμό. Οι γονείς της τη μάλωναν επειδή συνήθως  δεν έπαιζε με τ’ άλλα παιδιά. Στερούνταν κατανόησης και ήθελαν η κόρη τους να συμπεριφέρεται όπως  τ’ άλλα παιδιά του χωριού. Η οικογένειά της επίσης πολύ ενοχλούνταν απ’ τα θρησκευτικά άσματα και τους ψαλμούς που έψαλλε διαρκώς, περισσότερο δε τους ενοχλούσε, το γεγονός ότι τα χείλη της ψιθύριζαν συνεχώς, σα να μιλούσε στον εαυτό της . Αυτή ήταν μια πολύ ασυνήθιστη συμπεριφορά για ένα μικρό παιδί και φοβούνταν ότι υπέφερε από κάποια διανοητική ασθένεια. Η οικογένειά της δεν καταλάβαινε ότι τα χείλη της μικρής Σουντάμανι ψιθύριζαν αδιάλειπτα σιωπηλές προσευχές.
Επίσης, πέρα απ’ την αφύσικη για τους υπόλοιπους γύρω της παιδικής συμπεριφορά της, οι γονείς της τη θεωρούσαν κατώτερη των αδελφών της επειδή το χρώμα του δέρματός της ήταν πιο σκούρο απ’ το χρώμα αυτών. Αναγκάστηκε να διακόψει τη σχολική της εκπαίδευση σε ηλικία εννέα ετών.  Έκτοτε η μοναδική απασχόλησή της ήταν η φροντίδα για τις ανάγκες και η εκτέλεση των εργασιών του νοικοκυριού.

Παρότι η ενασχόλησή της με τις καθημερινές ανάγκες όλης της οικογένειας ήταν πολύ κοπιαστική, φρόντιζε επιπλέον τους ηλικιωμένους, τους φτωχούς και άρρωστους γείτονές της με αγάπη και στοργή. Οι γονείς της έφριτταν βλέποντας την κόρη τους να συναναστρέφεται με συγχωριανούς χαμηλότερης τάξης. Της απαγόρευσαν αυστηρά να τους δίνει απ’ τα τρόφιμά τους, αλλά εκείνη συνέχιζε αψηφώντας τις αυστηρές τιμωρίες τους. Μερικοί χωρικοί την αποκαλούσαν, «το τρελό κορίτσι», επειδή εργαζόταν ψάλλοντας με έκδηλη λατρεία και δέος στη φωνή της, συχνά δε έπεφτε σε βαθιά Θεϊκή έκσταση. Η Άμμα δεν είχε ποτέ ένα πνευματικό οδηγό ή διδάσκαλο ούτε είχε επαφή με φιλοσοφικά βιβλία. Η αλάθητη Ένωσή της με τον Εσώτερο Εαυτό της και η Σοφία της απλά αναδύθηκαν απ’ τη συνεχή ανάμνηση και επανάληψη του ονόματος του Θεού

Με αυτόν τον οικείο τρόπο η Άμμα έχει ευλογήσει και παρηγορήσει περισσότερους από 24 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Κάποτε ένας δημοσιογράφος ρώτησε την Άμμα πως είναι δυνατόν για αυτήν να αγκαλιάζει τον καθένα με τον ίδιο αξιαγάπητο τρόπο, παρόλο που μερικοί μπορεί να είναι άρρωστοι ή απωθητικοί. Η Άμμα απάντησε, «όταν μια μέλισσα πετάει από άνθος σε άνθος μέσα σ’ έναν κήπο από λουλούδια δε βλέπει τη  διαφορά μεταξύ των λουλουδιών αλλά το μέλι που έχουν τα άνθη τους. Έτσι και η Άμμα βλέπει μόνο τον Υπέρτατο Εαυτό στον καθένα που αγκαλιάζει.»
Το παράδειγμά της μας δείχνει ότι στην καρδιά του καθενός μας βασιλεύει αγάπη και γαλήνη,  η αφύπνιση των οποίων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αποκατάσταση της ειρήνης στον κόσμο.
Η Δρ. Τζέιν Γκουντόλ, ενώ απένεμε στην Άμμα το βραβείο Γκάντι-Κίνγκ αφιερωμένο στη Μη-Βία για το έτος 2002, είπε:
«Στέκεται εδώ μπροστά μας, η Θεϊκή Αγάπη  σε ανθρώπινη μορφή».


Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Απλότητα


Ο Αριστοτέλης έλεγε στον Αλέξανδρο συχνά ότι ο πραγματικά δυνατός  άντρας είναι αυτός με τις λιγότερες επιθυμίες.
Ο κατακτητής του κόσμου, ο Μέγας στρατηλάτης θέλησε λίγο πριν πεθάνει, να του σηκώσουν τα χέρια ψηλά να τα δουν όλοι, να δουν ότι είναι άδεια…ότι ούτε αυτός δεν μπορεί να πάρει τίποτα υλικό μαζί του.
Η υλιστική κοινωνία μας αντίθετα σήμερα αρέσκεται, οργανώνεται και ζει με το να πολλαπλασιάζει τις επιθυμίες και τις ικανοποιεί αδιάκοπα.
Θυμίζει το μάταιο αδιάκοπο  αγώνα του Σίσυφου.
Η κατάθλιψη κυριεύει σταδιακά, η αίσθηση της ματαιότητας αυξάνει και η  βιτρίνα του καταναλωτισμού ανανεώνεται καθημερινά για να προσελκύσει αφελείς.
Ο πνευματικός άνθρωπος πάει αντίθετα στο ρεύμα.
Είναι ικανοποιημένος με ότι έχει υλικό και ανικανοποίητος με ότι έχει πνευματικό.
Ο υλιστής αισθάνεται το αντίθετο.
Η οικονομική κρίση αποκάλυψε την ηλιθιότητα των χρεών, των διακοποδανείων, των θαλασσοδανείων.
Η ρήση του Αριστοτέλη «η φτώχεια που δεν έχει χρέη είναι μεγάλος πλούτος» έρχεται μέσα από τους αιώνες να μας θυμίσει το δρόμο που χάσαμε σαν έθνος.
Είναι τραγικό να χάνουμε την ατομική και εθνική ελευθερία μας από τοκογλυφικά χρέη, παράγωγα επαίσχυντης δημιουργικής λογιστικής, ενώ οι παππούδες μας θυσίασαν τα πάντα στους πολέμους για την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας.
Ήρθε η ώρα να κάνουμε ταμείο και να ‘ρθούμε σε πραγματικό λογαριασμό.
Ν΄ ανατρέψουμε μέσα μας, τις ψεύτικες αξίες του καταναλωτισμού και να ξαναγυρίσουμε στην απλότητα.
Τότε θα ανατραπεί και εξωτερικά αυτός ο συρφετός της μιντιακής, οικονομικής και πολιτικής εξουσίας που τόσο μας ταλαιπώρησε τις τελευταίες δεκαετίες.
Η γνωστή ρήση του Γκάντι ότι χρειάζεται να είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να γίνει στον κόσμο, αυτές τις δύσκολες ώρες της μετάβασης από το παλιό στο καινούργιο που γεννιέται με όλους τους πόνους της γέννας, είναι επίκαιρη όσο ποτέ.
Η πιο σημαντική και αποτελεσματική πνευματική άσκηση είναι ένα πρόγραμμα μείωσης των επιθυμιών.
Αν το σύμπαν ακολουθούσε τις επιθυμίες του θα καταστρεφόταν μας λέει ένας μεγάλος σοφός.
Ο πλούσιος που θα μείνει εκτός της Βασιλείας είναι αυτός με τις πολλές επιθυμίες και το παραφουσκωμένο φυσικό και θυμικό στομάχι.
Η καμήλα αντίθετα μπορεί με ελάχιστη τροφή και νερό να διασχίσει ερήμους, να γονατίσει και να περάσει από τις χαμηλές πόρτες του κάστρου, το ¨μάτι της βελόνας¨.
Και αυτή η καμήλα κάποτε θα μεταμορφωθεί σε λιοντάρι και το λιοντάρι κάποτε σε παιδί.

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Η ώρα της κατάρρευσης του παλιού




 Κρυπτόγραμμα  για τον Χριστό.
Ένα μέλος του Σαντχεντρίμ ρώτησε τον Χριστό:
«-Θα έρθεις σ΄ εμάς αν σε καλέσουμε;»
Ο Χριστός απάντησε:
 «- Καλύτερα να πάω στο νεκροταφείο γιατί εκεί δεν υπάρχει ψέμα».
Το μέλος του Σαντχεντρίμ συνέχισε:
 «-Γιατί δε μας αναγνωρίζεις, όταν ακόμα κι ο πατέρας σου παντρεύτηκε μια από τα μέλη μας;»
«-Περιμένετε μέχρις ότου το σπίτι σας καταρρεύσει. Τότε θα έρθουμε».
«-Γιατί λοιπόν θα έρθεις . Για να καταστρέψεις ή για να οικοδομήσεις;».
«-Ούτε για καταστροφή, ούτε για ανέγερση, αλλά για εξαγνισμό. Γιατί δεν θα επιστρέψω στις παλιές εστίες».
«-Τότε λοιπόν δε σέβεσαι τους προπάτορές σου;»
«-Νέα κύπελλα έχουν δοθεί για τη γιορτή. Το να σέβεσαι έναν πρόγονο δε σημαίνει αναγκαστικά να πίνεις από το κύπελλό του».
Διαβάζουμε στο «Φύλλα από τον Κήπο Του Μορύα, Φώτιση» του μεγάλου σοφού.
Και αναγνωρίζουμε εδώ ξανά το αληθινό πρόσωπο του Επαναστάτη Χριστού, αυτό που προσπαθούν αιώνες τα διάφορα Σαντχεντρίμ, να ξεθωριάσουν και αλλοιώσουν.
Έχει φτάσει όμως η αρχή της κατάρρευσης κι αυτό είναι το νέο.
Η θρησκευτική εξουσία χέρι χέρι με την οικονομική και την πολιτική βαδίζουν στο σίγουρο χαμό τους.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση και η βάρβαρη απροκάλυπτη επίθεση του κεφαλαίου εναντίον του ανθρώπου έχει αποκαλύψει σε εκατομμύρια συνειδήσεις το ψέμα, την υποκρισία, τη βία της εξουσίας, την αδικία, τη λεηλασία των πόρων , την απάτη της δημιουργικής λογιστικής, την αδικία της συγκέντρωσης του πλούτου σε ελάχιστους.
Αυτή η συνειδητοποίηση είναι από μόνη της ένα μεγάλο βήμα.
Θα έρθει η ώρα αυτή η νέα συνείδηση που γεννιέται τώρα, να επιβάλλει τεράστιες αλλαγές, το πότε ακριβώς είναι άγνωστο.
Αυτό που ζούμε τώρα είναι η ώρα της εσωτερικής κατάρρευσης των ψεύτικων αξιών από τις οποίες δομήθηκαν τα υπάρχοντα οικονομικά, πολιτικά, θρησκευτικά οικοδομήματα.
Επίκειται και η εξωτερική.
Εξαγνισμός σημαίνει  καθαρισμός  της Εικόνας από τα ασήμια , τα χρυσά, τους καπνούς από τα θυμιατά και τα λιβάνια.
Σημαίνει κρατάμε ότι συνάδει με την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και πετάμε όλες τις αρρωστημένες θεωρίες και πρακτικές του κέρδους με κάθε μέσο.
Ένας μεγάλος πόλεμος είναι μπροστά για την ανθρωπότητα και μια Μεγάλη Γιορτή την περιμένει!
Νέα κύπελλα έχουν ήδη δοθεί, καινούργιοι τρόποι εγκαινιάζονται και το πνεύμα αναζητά νέες πτήσεις και φωλιές.
Φωλιές σε κάθε σημείο αυτής της γης.
Μετακόμισε από τα ψηλά βουνά με τις χιονισμένες κορυφές και κατεβαίνει στους κάμπους και τις πολιτείες, στα σπιτικά, στην αγορά, παντού.
Ψηλό και επιβλητικό στέκει καταμεσής το άνομο οικοδόμημα, γεμάτο χρυσό, μα τα θεμέλια του είναι σαθρά κι έρχεται η ώρα της κατάρρευσης.
Μια παγκόσμια θρησκεία-φιλοσοφία- οπτική εμφανίζεται  ήδη όπου μόνο οι Αξίες και οι Αρετές μετράνε, η Θειότητα και το μεγαλείο του ανθρώπου τονίζεται, η αδερφική μοιρασιά του πλούτου και των φυσικών πόρων παγκόσμια θεωρείται επιβεβλημένη, η εξαφάνιση του βδελύγματος των τάξεων είναι αυτονόητη.
Είναι η ασυνείδητη, μα απίστευτα δυνατή κραυγή της καρδιάς της ανθρωπότητας.
Η Κραυγή Της Ελευθερίας!
Και θα τα ρίξει τα τείχη της Ιεριχούς αυτή η κραυγή και οι αλυσίδες των φυλακισμένων αθώων στα ανήλιαγα κάτεργα θα γίνουν σκόνη.

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Το νησί της Μεγάλης Υπόσχεσης



Το νησί της Μεγάλης Υπόσχεσης στέκει ολόρθο κάτω από τα κλειστά βλέφαρα, κατάφυτο από ελιές, ολόγιομο ζωή.
Τ΄ανοιχτά πανιά του γοργοτάξιδου πλοίου  καργάρονται με ναυτικούς άλυτους κόμπους αφημένα στο Ζέφυρο.
Τ΄ ακρογιάλι του προορισμού, έχει ετοιμαστεί από μια μοίρα θαλασσινή.
Ένα λεηλατημένο παλάτι στέκει μαχαίρι στα σωθικά.
Ένας αμίλητος γιος με σφιγμένη γροθιά, πώς να είναι άραγε;
Και πάνω απ΄όλα μια γυναίκα, θύμηση γλυκιά, πόνος, προσμονή, ερωτήματα…
 Ο Ποσειδώνας αναγνώρισε το δίκιο του, σεβάστηκε το πείσμα του, παραμέρισε.
Στ΄αυτιά του τώρα αντηχεί το ξεδιάντροπο γλέντι των μνηστήρων, αφεντικά σε ξένο βιος.
Η προδοσία και η αρπαγή κερνούν η μια την άλλη.
Ο πορθητής  της Τροίας, ο δαμαστής των κυμάτων, ο μεγάλος περιπλανώμενος ζυγώνει στην Ιθάκη και σε λίγο θ΄αναζητήσει αυτούς που μπορεί να βασιστεί.
Η στεριά, η πιο αγαπημένη, φαίνεται  ήδη στον ορίζοντα. 

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Ελαιόλαδο: Η επιστροφή ενός αρχαίου φαρμάκου




Στα ράφια των φαρμακείων θα βρεθεί στο μέλλον το ελαιόλαδο, καθώς οι επιστήμονες ανακαλύπτουν όλο και περισσότερες ευεργετικές, για την υγεία, ιδιότητες που διαθέτει το πολύτιμο εθνικό προϊόν.
Ο δρόμος έχει ήδη ανοίξει από την αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου «εξειδικευμένα ελαιόλαδα» βρίσκονται στις προθήκες φαρμακείων.
Μελέτη ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Αθηνών με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων στο Φαρμακευτικό Τμήμα του Ιδρύματος, Προκόπη Μαγιάτη, η οποία έγινε με κίνητρο τις αναφορές σε φαρμακευτικές δράσεις του λαδιού στην αρχαία Ελλάδα, απέδειξε ότι πέρα από τις ως τώρα ευεργετικές ιδιότητες που αναφέρονται σε λαϊκές παροιμίες, το ελαιόλαδο διαθέτει αντιοξειδωτικές, νευροπροστατευτικές, καρδιοπροστατευτικές και άλλες ιδιότητες.

Η νέα «ανακάλυψη» είναι η ουσία ελαιοκανθάλη η οποία έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση εφάμιλλη με εκείνες που απαντώνται σε φάρμακα και είναι αυτή που προκαλεί «κάψιμο» στον λαιμό κατά την κατάποση και αυτό δείχνει για τους εμπειρικούς ελαιοκαλλιεργητές ότι το λάδι είναι καλό, καθώς και η ελαιασίνη που είναι η πιο ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία του ελαιόλαδου.

Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ο Διοσκουρίδης συνιστούσε ως βέλτιστο έλαιο για την υγεία εκείνο που αποκαλείτο ωμοτριβές ή ομφάκινο.

Μάλιστα συνιστούσε τη χρήση του συγκεκριμένου ελαιολάδου για οδονταλγίες ή κεφαλαλγίες, όπως δηλαδή χρησιμοποιούνται σήμερα τα κλασικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Ο Διοσκουρίδης μιλούσε προφανώς για το γνωστό αγουρέλαιο, που παράγεται από ανώριμες ελιές στην αρχή της ελαιοκομικής περιόδου (ωμός ή ομφάκινος είναι ο ανώριμος καρπός). Από την αρχαιότητα, λοιπόν, ήταν γνωστό ότι δεν είχαν την ίδια δραστικότητα για την προστασία της υγείας όλα τα ελαιόλαδα.

Ο κ. Μαγιάτης με τη συνεργάτη του Ελένη Μέλλιου, πραγματοποίησαν έρευνα σε 150 δείγματα ελαιολάδου από Μεσσηνία, Λακωνία, Ηλεία, Κορινθία, Αργολίδα, Αττική, Βοιωτία, Εύβοια, Χαλκιδική, Νησιά Ιονίου, Πρέβεζα, Θάσο και Λέσβο, αλλά και από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ποσότητα των αντιφλεγμονωδών ουσιών στο λάδι της κορωνέικης ελιάς είναι αρκετά υψηλή, αλλά και ότι η ποσότητα των ουσιών αυτών στο λάδι του δήμου Μεσσήνης είναι πολύ υψηλότερη από τον μέσο όρο.

Αυτό, κατά τον κ. Μαγιάτη, οφείλεται σε πολλούς και σύνθετους λόγους, όπως στις κλιματολογικές συνθήκες, στα εδαφολογικά στοιχεία, στη φροντίδα ενδεχομένως των καλλιεργητών και των ελαιοτριβέων κ.λπ., και σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να γίνει μελέτη σε βάθος, ώστε να εξακριβωθεί τι επηρεάζει την ποιότητα του ελαιολάδου, αλλά και για να ληφθούν εκείνα τα μέτρα που θα τη βελτιώσουν ακόμη περισσότερο και θα αναδείξουν τις μοναδικές ιδιότητες που έχει το ελαιόλαδο κάθε περιοχής.

Η μελέτη που πραγματοποιήθηκε, διευκρινίζει ο κ. Μαγιάτης, δεν αφορά τη γευστική ποιότητα του λαδιού αλλά μόνο την προοπτική αξιοποίησής του ως προς τον υγειοπροστατευτικό του χαρακτήρα.

Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα που παράγονται στην Ελλάδα έχουν πολύ μεγάλη διακύμανση στις συγκεντρώσεις των υπό μελέτη ουσιών με εύρος η καθεμία από 0 έως 200 mg/L, ενώ αθροιστικά όλες μαζί κυμαίνονταν από 0 έως 450 mg/L.

Διαπιστώθηκε ακόμη ότι ορισμένες ελληνικές ποικιλίες (Μεγαρίτικη, Μανάκι, Αγουρομανάκι, Αδραμυτινή) ανεξάρτητα από την περιοχή προέλευσης είχαν σχετικά μικρή περιεκτικότητα γεγονός που επιβεβαιώνει την παραδοσιακή γνώση και εμπειρία ότι τα λάδια από αυτές τις ποικιλίες δεν «καίνε» και μπορούν να καταναλωθούν άμεσα, ως προτιμώνται και στη ζαχαροπλαστική.

Η ποικιλία, που έδειξε το μεγαλύτερο δυναμικό παραγωγής των υπό μελέτη ουσιών, ήταν η κορωνέικη.

Ακόμη όμως και στην περίπτωση που το λάδι προερχόταν από την ίδια ποικιλία και από την ίδια γεωγραφική περιοχή παρατηρήθηκαν σημαντικές διακυμάνσεις οι οποίες συσχετίστηκαν με την εποχή συλλογής (δηλαδή τον βαθμό ωρίμανσης της ελιάς), αλλά και με τον τρόπο λειτουργίας του ελαιοτριβείου (τύπος και θερμοκρασία). Συνολικά φάνηκε ότι όταν η ελιά δεν αρδεύεται, όταν ελαιοποιείται σε πρώιμο στάδιο και σε διφασικό ελαιοτριβείο με ψυχρή έκθλιψη, επιτυγχάνονται οι υψηλότερες συγκεντρώσεις, συμπέρασμα που συμπίπτει με συμπεράσματα άλλων πρόσφατων ελληνικών και διεθνών μελετών.

Ωστόσο, αν και το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό και περίπλοκο και χρειάζεται ακόμα εκτενέστερη μελέτη με περισσότερα δείγματα από όλη την Ελλάδα, διαφάνηκε ότι στατιστικά τα δείγματα προερχόμενα από τη Μεσσήνη είχαν υψηλότερο μέσο όρο περιεκτικότητας σε σχέση με το συνολικό μέσο όρο από τα δείγματα όλης της υπόλοιπης Ελλάδας και μάλιστα σε ορισμένα δείγματα μετρήθηκαν μερικές από τις υψηλότερες τιμές που έχουν βρεθεί παγκοσμίως.

Σημειώνεται ότι στη Μεσσήνη καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά η μη αρδευόμενη Κορωνέικη ποικιλία, ενώ τα περισσότερα ελαιοτριβεία είναι διφασικά και οι παραγωγοί είναι ευαισθητοποιημένοι τόσο στο θέμα της εποχής συλλογής όσο και στο θέμα της θερμοκρασίας παραγωγής του λαδιού.

Είναι βέβαιο, υπογραμμίζει ο κ. Μαγιάτης, ότι και άλλες περιοχές της Ελλάδα θα διαθέτουν παρεμφερή χαρακτηριστικά και εναπόκειται σε μελλοντική έρευνα να τις εντοπίσει και να τις προβάλει. Μεμονωμένα δείγματα από τη Λακωνία, τη Θάσο και την Κρήτη ήδη έδειξαν τέτοια δυναμική.

Επίσης, η διαφορά ήταν πάρα πολύ μεγάλη σε σχέση με τις τιμές που παρατηρήθηκαν σε τυχαία δείγματα ελαιολάδων του εμπορίου.

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο που προέκυψε, είναι ότι κάθε ποικιλία παρουσίαζε το δικό της χημικό προφίλ, το δικό της «δακτυλικό αποτύπωμα», θυμίζοντάς μας την περίπτωση του κρασιού.

Όπως το κάθε κρασί έχει το δικό του χαρακτήρα και χρησιμοποιείται σε διαφορετική περίσταση έτσι και το κάθε ελαιόλαδο είναι διαφορετικό και πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντίστοιχο σεβασμό.

«Δεν είναι μακριά η μέρα που θα δούμε και στην ελληνική αγορά εξειδικευμένα καταστήματα που θα διακινούν αποκλειστικά προϊόντα ελιάς και ιδίως τυποποιημένα ελαιόλαδα μικρών παραγωγών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τόσο ποικιλιακής όσο και γεωγραφικής προέλευσης. Ίσως ακόμα δεν είναι μακριά και η μέρα που θα δούμε επεξεργασμένα ελαιόλαδα να περνούν το κατώφλι του φαρμακείου» αναφέρει ο καθηγητής.

Το ελαιόλαδο, καταλήγει, είναι ένα εθνικό προϊόν και χρειάζεται στήριξη σε ερευνητικό επίπεδο για να μπορέσει να προχωρήσει η αξιοποίησή του.

«Είναι βέβαιο ότι στο μέλλον, με τις μεθόδους που ήδη διαθέτουμε, το ελαιόλαδο θα πιστοποιείται για την περιεκτικότητά του σε συγκεκριμένα βιοδραστικά συστατικά και έτσι δεν θα είναι ένα απλά υγιεινό τρόφιμο, αλλά ένα φάρμακο του μέλλοντος».

Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών λειτουργεί ομάδα υποστήριξης της έρευνας για το ελαιόλαδο, ομάδα η οποία συνεργάζεται στενά με το κέντρο ελαιολάδου στην Καλιφόρνια και δέχεται δείγματα προς ανάλυση από οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο παραγωγό με στόχο την πλήρη χαρτογράφηση σε πανελλαδικό επίπεδο και την προβολή του ελληνικού ελαιολάδου.

«Όνειρό μας είναι η δημιουργία ενός πανεπιστημιακού κέντρου ελαιολάδου που θα ασχολείται με τη μελέτη του ελληνικού ελαιολάδου και τη συνεισφορά του στην υγεία του ανθρώπου» καταλήγει ο κ. Μαγιάτης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ