Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Το νησί της Μεγάλης Υπόσχεσης



Το νησί της Μεγάλης Υπόσχεσης στέκει ολόρθο κάτω από τα κλειστά βλέφαρα, κατάφυτο από ελιές, ολόγιομο ζωή.
Τ΄ανοιχτά πανιά του γοργοτάξιδου πλοίου  καργάρονται με ναυτικούς άλυτους κόμπους αφημένα στο Ζέφυρο.
Τ΄ ακρογιάλι του προορισμού, έχει ετοιμαστεί από μια μοίρα θαλασσινή.
Ένα λεηλατημένο παλάτι στέκει μαχαίρι στα σωθικά.
Ένας αμίλητος γιος με σφιγμένη γροθιά, πώς να είναι άραγε;
Και πάνω απ΄όλα μια γυναίκα, θύμηση γλυκιά, πόνος, προσμονή, ερωτήματα…
 Ο Ποσειδώνας αναγνώρισε το δίκιο του, σεβάστηκε το πείσμα του, παραμέρισε.
Στ΄αυτιά του τώρα αντηχεί το ξεδιάντροπο γλέντι των μνηστήρων, αφεντικά σε ξένο βιος.
Η προδοσία και η αρπαγή κερνούν η μια την άλλη.
Ο πορθητής  της Τροίας, ο δαμαστής των κυμάτων, ο μεγάλος περιπλανώμενος ζυγώνει στην Ιθάκη και σε λίγο θ΄αναζητήσει αυτούς που μπορεί να βασιστεί.
Η στεριά, η πιο αγαπημένη, φαίνεται  ήδη στον ορίζοντα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: