Πορεία προς το Μέτωπο

¨Κάποτε τρεις άνθρωποι μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο.
Άλλες εποχές δέκα ήταν αρκετοί ενώ χίλιοι ήταν κιόλας ένας στρατός.
Στη Νέα Εποχή θα συγκαλέσω κάτω από το λάβαρό μου ένα δισεκατομμύριο.¨

Αυτή η εποχή που προφήτεψε ο Δάσκαλος Μορύα είναι τώρα.
Αυτός ο αναρίθμητος στρατός που οραματίστηκε ο Σοφός σχηματίζεται τώρα.
Η μεγαλύτερη στρατιά που υπήρξε ποτέ πάνω σε αυτό τον πλανήτη αρχίζει να κάνει την μεγαλειώδη εμφανισή της!
Πάνω από ένας στους έξι κατοίκους αυτού του πλανήτη έχει κάνει μια ξεκάθαρη εκλογή και έχει ταχθεί οριστικά με το μέρος του Καλού.
Έχει διαχωριστεί από την άβουλη μάζα και στέκεται εσωτερικά ενάντια σε κάθε επίθεση σε αυτό που έχει προσδιορίσει ως καλό για όλους.

Οκτώβρης του 2010 και το άηχο Κάλεσμα της Επιστράτευσης του Καλού αντηχεί από άκρη σε άκρη στον πλανήτη.
Έχουμε Πόλεμο!
Οι σύντομες διαταγές ακούγονται ψιθυριστά στη σιωπή.
Η επίδοση των φύλλων πορείας γίνεται εσωτερικά καθημερινά.
Το σημείο συνάντησης είναι πάντα ορεινό.
Οι Πολεμιστές έχουν ξεκινήσει για το Μέτωπο!

Η Μεγάλη Μάχη για τη σωτηρία της ανθρωπότητας είναι μπροστά.
Το διακύβευμα είναι η ίδια η ζωή πάνω σε αυτό τον πλανήτη.
Ο πόλεμος αυτός είναι ο δικός τους.
Δεκάδες χώρες φανερά ή κρυφά χειρίζονται πυρηνικές δυνάμεις.
Η απληστία του κεφαλαίου δυναμώνει μαζί και η πείνα όχι μόνο στις τρίτες χώρες.
Ο φασισμός με νέα μορφή ξανασηκώνει το απαίσιο κεφάλι του.

Ο στρατός του Φωτός υψώνει τις σημαίες της Δικαιοσύνης , της Αξιοπρέπειας, της Συμμοιρασιάς, της Ελευθερίας, της Αλληλεγγύης, του Γενικού Καλού και της Ενότητας.
Ο στρατός του σκοταδιού της επικράτησης και επιβολής του ισχυρού, της συγκέντρωσης της εξουσίας, της δύναμης και του χρήματος σε λίγους, του διαχωρισμού των ανθρώπων σε κοινωνικές τάξεις, σε φυλές, σε χρώματα.

Κάθε στρατός έχει εκπονήσει τα σχεδιά του και η τελική αναμέτρηση πλησιάζει.
Σκοπός του εχθρού είναι να μην φτάσει κανείς στο Μέτωπο, όπου θα δει εκεί καθαρά το ρόλο και τη θέση του.
Ετσι τους στήνουν παγίδες για να τους εξουδετερώσουν.
Είναι οι παγίδες των Μνηστήρων που έστησαν στο Τηλέμαχο λίγο πριν συναντήσει τον Οδυσσέα.
Μια πλάνη (πχ ο εθνικισμός) είναι συνήθως αρκετή να τον θέσει εκτός μάχης και να τον εκτρέψει από το δρόμο του.
Μια πολύ αποτελεσματική είναι της αμφιβολίας, το διαχρονικά αδύνατο σημείο του Τηλέμαχου.
Άλλη η μη επίγνωση της μάχης και της κρισιμότητας της έκβασής της.
Μια σύγχρονη αποτελεσματική θυμαπάτη είναι το άγχος , η ανασφάλεια και η ανησυχία για τις δουλειές, για τα οικονομικά που προσπαθούν ιδιαίτερα σήμερα να απορροφήσουν όλο το δυναμικό του εργαζόμενου.

ΟΙ μέθοδοι των δυνάμεων του Χάους είναι η καλλιέργεια των αντιθέσεων και του διαχωρισμού των εθνών, των τάξεων, των θρησκειών, των συνηθειών των λαών και ο εκφοβισμός.
Οι μέθοδοι των δυνάμεων του Φωτός είναι η καλλιέργεια της ενότητας, της κοινής βάσης των λαών, της αλληλεγγύης και ισοπολιτείας των τάξεων, των θρησκειών.
Το Ιδανικό της Αδελφότητας των ανθρώπων και της θεϊκής τους καταγωγής.

Η αναγνώριση του Μεγάλου Λαβάρου προϋποθέτει διάκριση.
Η αναγνώριση των ηγετών και αυτών που έρχονται είναι μια μεγάλη δοκιμασία γιατί πρώτα θα πρέπει να έχουμε αναγνωρίσει και ανακαλύψει τα χαρακτηριστικά τους μέσα μας.

Τίποτα όμως δεν θα συγκρατήσει τη μεγάλη πλειοψηφία των πολεμιστών στο να δώσουν το Παρών στη Μεγάλη Μάχη που βρίσκεται μπροστά και θα κρίνει το μέλλον της γης.
Ένας μετά τον άλλο θα φτάνουν τα επόμενα λίγα χρόνια στο μεγάλο ραντεβού.
Εκεί θα τους περιμένουν οι Ηγέτες τους, που δεν είναι άλλοι από τους μεγάλους σοφούς όλων των εποχών.

Το σημείο συνάντησης είναι φυσικά κι αυτό συνειδησιακό.
Είναι το σημείο αντίληψης όπου τα ιδανικά και ο σκοπός ξεκαθαρίζουν, μαζί με την ανάληψη των ευθυνών που αντιστοιχούν.

Κάθε βήμα προς αυτό προϋποθέτει μάχη και νίκη με τη σύγχυση, το φόβο, την ανημπόρια.
Άρα όσοι φτάσουν θα είναι νικητές.
Κι αυτοί οι νικητές θα συντρίψουν το Χάος για το χατήρι μιας ροδοδάχτυλης Αυγής που όμοια της δε θα έχει υπάρξει ποτέ.

Αρμονία ή Χάος

Με συγκίνηση έλαβα και διάβασα την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στο αμφιθέατρο του 9,84 κατά την κήρυξη της έναρξης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου που διοργανώθηκε από το δήμο της Αθήνας και τη Βουλή.


Ο μεγάλος μας συνθέτης τολμά, φωτογραφίζει, προειδοποιεί, ελπίζει και δικαιώνει ξανά τον τίτλο του μεγαλύτερου εν ζωή Έλληνα.

Το πάνοπλο Χάος σήμερα φαντάζει στα μάτια πολλών ανίκητο, αλλά να που υψώνονται σταράτες, τίμιες φωνές που λένε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους και προσκαλνούν ένα Αρμονικό Μέλλον που ταιριάζει στο μπόι της μεγάλης καρδιάς τους.



ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΡΑΜΑ

Το φαινόμενο της ζωής ξεκινώντας από το Σύμπαν και φτάνοντας στον Πλανήτη Γη είναι μια συνεχής σύγκρουση ανάμεσα σε αντιθέσεις με κορυφαία την αντίθεση μεταξύ της Αρμονίας και του Χάους. Απ’ αυτόν τον κανόνα δεν ξεφεύγει φυσικά και η ανθρώπινη ιστορία, αν κρίνουμε από την συνεχή αλληλουχία της Αρμονίας και του Χάους, της Ειρήνης και του Πολέμου, της ευτυχίας και της δυστυχίας, του Πολιτισμού και της Βαρβαρότητας μέσα σε κάθε λαό και σε κάθε εποχή. Στην Ευρώπη είχαμε τις εναλλαγές ανάμεσα στην Αναγέννηση και τον Μεσαίωνα, τους Πολέμους και την Ειρήνη, τον Σκοταδισμό και τον Αιώνα του Φωτός, τη Δημοκρατία και τον Φασισμό, την ευημερία και την καταστροφή, την ανάπτυξη και την κρίση.

Σήμερα είναι φανερό, ότι οι δυνάμεις του Χάους, ισχυρότερες και δολιότερες από ποτέ, έχουν νικήσει κατά κράτος, βυθίζοντας τους λαούς μας σε βαθειά πολύπλευρη κρίση. Τόσο οικονομική όσο και κρίση αξιών. Κρίση Πολιτισμού. Τώρα βρίσκεστε στην Αθήνα, στο κέντρο της οποίας υπάρχει ο ιερός Βράχος της Ακροπόλεως, πάνω στον οποίο η Μοίρα θέλησε να διαφυλάξει τον Παρθενώνα, που αποτελεί το Σύμβολο του Μέτρου και του Ωραίου, που είναι ένα από τα βάθρα της πνευματικής, ψυχικής και ηθικής πεμπτουσίας του Αληθινού και Ακέραιου Ανθρώπου, που είχε την τύχη να του χαρισθούν δύο ανεκτίμητα δώρα: Η Δωρεά της ζωής και η Δωρεά της Αρμονίας

Όμως ποιοι και πόσοι μπόρεσαν να συλλάβουν και να εκφράσουν τον ενιαίο χαρισματικό Άνθρωπο στην πεμπτουσία του, δηλαδή του ξεχωριστού Όντος επί της Γης, του αποκλειστικού κληρονόμου αλλά και θεματοφύλακα της Αρμονίας στις σχέσεις του πρώτα απ’ όλα με τον ίδιο τον εαυτό του και κατ’ ακολουθίαν με τους άλλους, τη Φύση και τη Ζωή; Μήπως δεν είναι όλοι αυτοί που μας άφησαν κληρονομιά μεγάλα πνευματικά έργα και μας πλούτισαν με ιδέες, σκέψεις, οράματα και πάσης φύσεως έργα ανάδειξης της Λογικής, της επιστημονικής Σκέψης, καλλιέργειας της φαντασίας και του εμπλουτισμού της καλλιέπειας και καλαισθησίας; Έργα που ενώνουν αντί να χωρίζουν τους ανθρώπους. Έργα που αποπνέουν ομορφιά, ευγένεια, αλήθεια και αγάπη και που αποστρέφονται τη βαρβαρότητα και το μίσος;

Για όλους αυτούς τους ευεργέτες της ανθρωπότητας δεν υπήρχαν λευκοί, κίτρινοι ή μαύροι, πλούσιοι ή φτωχοί, μορφωμένοι ή αδαείς. Όλοι τους αντιμετώπισαν τον Άνθρωπο ως ένα ενιαίο Ον, πάνω από τις οποιεσδήποτε φυσικές είτε τεχνητές διαφορές. Η μόνη διάκριση που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι μεταξύ τους είναι αυτή που έχουν τα δέντρα μέσα σε ένα δάσος. Δηλαδή ενώ όλα ζούνε πάνω στο ίδιο χώμα, ρουφούν τον ίδιο ήλιο και αναπνέουν τον ίδιο αέρα, εν τούτοις έχουν ξεχωριστές ρίζες, διαφορετικούς κορμούς, φύλλα, άνθη και καρπούς.

Όμως αυτές οι διαφορές δεν τα εμποδίζουν να επιτελούν τις ίδιες θαυματουργές διεργασίες μεταμορφώνοντας το διοξείδιο του άνθρακα στο ζωογόνο οξυγόνο, καθώς και να υφίστανται τις ίδιες δοκιμασίες από τις καταιγίδες, την ξηρασία, τις πυρκαγιές και τις αλόγιστες επιθέσεις των ανθρώπων.

Όμως στο βάθος το δέντρο παραμένει πάντα δέντρο και ο άνθρωπος πάντα άνθρωπος. Δηλαδή μια πολύτιμη κατάκτηση της ζωής. Τα έθνη, οι φυλές, οι κοινωνίες των ανθρώπων έχουν κοινό παρονομαστή τον ενιαίο, όμοιο και ακέραιο άνθρωπο, εκλεκτό της Ζωής και της Αρμονίας. Γι’ αυτό το λόγο οι δυνάμεις του Χάους, για να χτυπήσουν τη Ζωή και την Αρμονία από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα χρησιμοποιούν βασικά το όπλο των Αντιθέσεων, των διαιρέσεων, των αντιπαλοτήτων, της έχθρας και του μίσους ανάμεσα στους ανθρώπους, τις κοινωνίες και τους λαούς.

Τα μέσα που χρησιμοποιούν είναι η βία, η καταπίεση, η εκμετάλλευση του ενός από τον άλλον, η ευτυχία του ενός εις βάρος του άλλου και τέλος η αλληλοεξόντωση και οι πολεμικές συρράξεις.

Ώσπου σήμερα φτάσαμε στην αποκορύφωση των δόλιων δυνάμεων του Χάους με τη δημιουργία ενός διεθνούς Διευθυντηρίου που στηρίζεται σε 4-5 διεθνή κέντρα Εξουσίας με επίκεντρο τις ΗΠΑ, στηριγμένα επάνω σε μια πρωτοφανή στρατιωτική δύναμη καταστροφής, καθώς και σε τεράστια οικονομικά μέσα καταστολής και επιβολής. Με εκτελεστικά όργανα τον Στρατό και τις Τράπεζες επιβάλλουν επίμονα και συστηματικά τη Νέα Τάξη της Παγκοσμιοποίησης που επιδιώκει την ριζική αλλοίωση του παγκόσμιου χάρτη με την κατεδάφιση των εθνών, με όπλο τη διάβρωση έως την εξαφάνιση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, δηλαδή την εθνικότητα, τον πολιτισμό, την συλλογικότητα και τελικά το δικαίωμα των Εθνών, Λαών και ανθρώπων να αποφασίζουν οι ίδιοι συλλογικά, ελεύθερα και ανεξάρτητα για την ίδια τη ζωή τους και τη χώρα τους.

Σ’ αυτό το δάσος των ανθρώπων και των λαών που πέρασε έως τώρα από χιλιάδες δοκιμασίες και τελικά άντεξε, στοχεύουν στην καταστροφή του ριζικού συστήματος κάθε δέντρου, για να το μεταβάλουν σε υλικό υλοτομίας μέσα στο τερατώδες παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης που προετοιμάζουν ορισμένοι άρρωστοι εγκέφαλοι, μεθυσμένοι από την τερατώδη δύναμη που διαθέτουν. Θέλουν να μας κάνουν όλους «ιδιώτες», μοναχικά άτομα αποκομμένα από κάθε είδους συλλογικότητα, καταφοβισμένους, ευάλωτους και υπάκουους υπηκόους στις εντολές των νέων κυρίαρχων του Πλανήτη Γη.

Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου, η ουσία της σημερινής κρίσης που ταλανίζει τους λαούς, που προς το παρόν δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν, γιατί πρόκειται πραγματικά για μια πρωτόγνωρη και σατανική επίθεση, που τους κατέλαβε εξ απήνης.

Παράλληλα όμως πιστεύω ότι οι δυνάμεις του Χάους με τη σημερινή ακραία τους επιχείρηση, έχουν φτάσει στα όριά τους. Ας θυμηθούμε τον προηγούμενο μεγάλο κίνδυνο της ανθρωπότητας με τον τότε εκπρόσωπο και εκφραστή του Χάους, Αδόλφο Χίτλερ. Μήπως μετά τους θριάμβους του στην Ευρώπη δεν υπήρχε ο διάχυτος φόβος ότι όλα τελείωσαν πια; Έτσι και σήμερα, οι σημερινοί Φύρερ, όπως τότε εκείνος, με τα κοστούμια τους και τις γραβάτες, μεθυσμένοι από τις επιτυχίες τους, έχουν οδηγήσει τη δύναμή τους στα όριά της. Δηλαδή μπροστά σε ένα νέο Στάλινγκραντ. Κι αυτό μπορεί και πρέπει να είναι οι λαοί της Ευρώπης!

Η Ευρώπη έχει προσφέρει πολλά και ανεκτίμητα δώρα στην ανθρωπότητα. Ιδιαίτερα στους τομείς της Επιστήμης, της Φιλοσοφίας, της Κοινωνιολογίας και της Τέχνης. Έχει όμως προξενήσει λόγω της αποικιοκρατίας και των δύο μεγάλων Παγκοσμίων Πολέμων και ανυπολόγιστα δεινά τόσο στους λαούς της Ευρώπης όσο και στους λαούς της Αφρικής, της νότιας Αμερικής και της Ασίας.

Σήμερα κατέχει μια θέση-κλειδί, που της επιτρέπει να αντιστρέψει το αρνητικό ρεύμα και να οδηγήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα στο δρόμο της Αρμονίας δηλαδή της Ειρήνης και της Ευημερίας. Πρέπει όμως γι’ αυτό
Πρώτον να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τις ΗΠΑ, που την έχουν μεταβάλει σε ένα πειθήνιο όργανο της καταστροφικής πολιτικής που καταστρώνει η στρατιωτικο-οικονομική εξουσία που έχει επιβληθεί πάνω σ’ αυτή την μεγάλη χώρα με τις τόσο πλούσιες παραδόσεις και τη μεγάλη συμβολή στην πρόοδο και τον πολιτισμό και την έχει μεταβάλει σε ορμητήριο βίας και καταστροφών.
Και Δεύτερον να αναθεωρήσει εκ βάθρων την ως τα τώρα φιλοσοφία της για τις μεθόδους ανάπτυξης και ευημερίας των λαών της. Η ανάδειξη του τραπεζοοικονομικού συστήματος σε μοναδικό μοχλό εξουσίας εμπόδισε την διαδικασία μετάλλαξης της Ευρώπης σε μια ενιαία μορφοποίηση με τη δική της σφραγίδα και τη δική της στρατηγική ως αποτέλεσμα της δημιουργικής συμβολής όλων των λαών της, που στηριγμένοι στα θεμέλια των πλούσιων παραδόσεών τους, ενωμένοι θα δημιουργήσουν το πραγματικό πρόσωπο και περιεχόμενο μια νέας Ευρώπης. Μιας Ευρώπης στην υπηρεσία των ακόλουθων αξιών : της Ανεξαρτησίας, της Ελευθερίας, της Ειρήνης, της Δημοκρατίας, της Ισονομίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της ανάπτυξης, της ευημερίας και της πολιτιστικής αναγέννησης.

Η Ελλάδα θα είναι παρούσα σε μια τέτοια σωτήρια και αναγεννητική για όλη την ανθρωπότητα προσπάθεια. Η διαχρονική Ελλάδα του Μέτρου, του Αληθινού, του Ωραίου και του Ανθρώπινου θα μας βοηθήσει να φτάσουμε στις πηγές της Αρμονίας, που είναι η αντίθεση του Χάους που σήμερα κυριαρχεί επάνω στη ζωή μας. Και πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι η σημερινή μετωπική επίθεση που δεχόμαστε όλοι, μάς συνενώνει σε μια Ολότητα πάνω από΄τις διαφορές μας κάθε είδους: θρησκευτικές, φυλετικές, εθνικές, κοινωνικές, ταξικές και πολιτισμικές. Και μας υποχρεώνει να ακολουθήσουμε έναν από τους δύο δρόμους: του Χάους ή της Αρμονίας.

Είναι καιρός πια να ενηλικιωθούμε και να ωριμάσουμε, για να σώσουμε όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τον Πλανήτη Γη, που τόσο μεγαλόψυχα μας φιλοξενεί. Γιατί σύμφωνα με τη λογική του Χρόνου που θα πρέπει να προσμετράται με μεγέθη αιώνων, η στάση μας απέναντι στην ουσιαστική ύπαρξη της ζωής είναι έως τώρα παιδαριώδης. Ας καταλάβουμε καλά, ότι ο Άνθρωπος είναι ενιαίος και ότι η δωρεά της ζωής που είναι ίδια για όλους, τον προορίζει να γευτεί με όλους τους πόρους του σώματος, του πνεύματος και της ψυχής του την απόλυτη ευδαιμονία που μπορεί να του εξασφαλίσει η ειρηνική συνύπαρξη με τους άλλους και με τη φύση, που θα του επιτρέψουν να αναπτύξει στο έπακρο τις δημιουργικές του δυνάμεις. Τόσο στη σφαίρα του υλικού όσο και του πνευματικού κόσμου.

Είμαι βέβαιος, ότι εάν η Ευρώπη επιλέξει αυτόν τον δρόμο, είναι ικανή να μεταβάλει τη σημερινή Κόλαση σε Παράδεισο. Και είμαι πολύ ευτυχής που μου δίδεται σήμερα η ευκαιρία να μας εκμυστηρευτώ το Μεγάλο αυτό Όραμά μου.

Σας ευχαριστώ.

Αθήνα, 16.9.2010

Μίκης Θεοδωράκης

Η επίσπευση του ερχομού της Χρυσής Εποχής

Τρεις είναι οι προϋποθέσεις [ικανές και αναγκαίες συνθήκες] του ερχομού της Χρυσής Εποχής

1. Η αύξηση της ποιότητας των κυβερνώντων

2. Η ανάπτυξη της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων

3. Ο ικανός αριθμός των πραγματικά πνευματικών ανθρώπων

Η πιο δύσκολη είναι η πρώτη!

Μέσω της χειραγώγησης των μαζών, κύρια από τη τηλεόραση, η ψευτοδημοκρατία μας μετατρέπεται σε δικτακτορία αυτών που ελέγχουν τα ΜΜΕ.

Η εξουσία και η δύναμη παραμένουν απελπιστικά σε άπληστα χέρια.

Οι σημερινοί ηγέτες Ομπάμα, Μέρκελ, Πούτιν,Σαρκοζί, Μπερλουσκόνι αλλά κι ο δικός μας Παπανδρέου στην ουρά, είναι τυφλά και προσεκτικά εκπαιδευμένα, για να ξεγελούν τους λαούς, όργανα της Νέας Τάξης. Προσπαθούν να επιβάλουν ένα νέου τύπου οικονομικό- τραπεζιτικό ολοκληρωτισμό, παρουσιάζοντάς τον δήθεν ως αναγκαίο κακό.

Εμπόδιό τους θα αρθρωθεί σταδιακά μια αφυπνισμένη Κοινή Γνώμη, που δε θα ανεχτεί περαιτέρω περιστολή των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Σήμερα οι λαοί είναι μπροστά από τους ηγέτες τους.

Η Κοινή Γνώμη ανοίγει σταδιακά τα μάτια της , βοηθούμενη από το ελεύθερο σχετικά διαδίκτυο.

Η καρδιά επίσης του λαού παρέμεινε πάντα ζεστή, όσο κι αν θέλησαν να την απονεκρώσουν.

Δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρουν μια μάνα να μην αγαπά ή έναν πατέρα να μη θυσιάζεται για τα παιδιά του.

Δεν πρόκειται ποτέ να σβήσουν τις αξίες της αληθινής ζωής.

Η απάντηση των ενημερωμένων λαών θα είναι συντριπτική γιατί εκεί ζει η Αλληλεγγύη στο συνάνθρωπο και στον πάσχοντα.

Που μπορούμε να δούμε την αλληλεγγύη;

Ας θυμηθούμε το τσουνάμι με τους 300.000 νεκρούς και τη συγκινητική βοήθεια που συγκεντρώθηκε αυθόρμητα από τους πολίτες και όχι από τα κράτη.

Ήταν ένα σημάδι μιας πλανητικής καρδιάς που χτυπά και δε γνωρίζει διάκριση σε έθνη, χρώμα, γλώσσα, θρησκεία.

Καινούργιες ιδέες χτυπούν την πόρτα της συνείδησης.

Μία κοινωνική τάξη, μια ανθρωπότητα, μοιρασιά των πόρων και του πλούτου,αλληλοϋποστήριξη.

Μιά θρησκεία της αλληλεγγύης, του σεβασμού,του να κάνεις το καλό, πέρα από μίση , διαφορές, χωριστικές τελετουργίες.

Η Δύναμη είναι ο καταλύτης των αλλαγών.

Δε μιλώ εδώ για την εσωτερική δύναμη, μα για την εξωτερική του φυσικού πεδίου.

Μιλώ για το xρήμα, τη συμμετοχή στις εξουσιαστικές διαδικασίες όσο επίπονο κι αν είναι αυτό, τις θέσεις επιρροής.

Πάντα στη γη ο άρχοντας ήταν δυνατός με πολλά όπλα, χρήματα και θέσεις.

Τούτο τον κραταιό του θρόνο, ας αποφασίσαμε να αναποδογυρίσουμε.

Η Σιδερένια Δυναστεία του να φτάσει στο τέλος της.

Η Χρυσή Εποχή, ένας Χρυσός Αιώνας που δε θα τον σταματήσει κανένας Πελλοπονησιακός Πόλεμος αυτή τη φορά, δεν έχει σχέση τόσο με αστρολογικές διελεύσεις και με την εποχή του Υδροχόου στην οποία εισερχόμαστε.

Έχει να κάνει με την εσωτερική απόφαση και εκλογή της ανθρωπότητας.

Έχοντας πίσω της άλλα 2500 περιπετειώδη χρόνια πορείας και με τη νέα της ωριμότητα, στέκεται στο σταυροδρόμι μιας μεγάλης εκλογής.

Ο Ελληνικός Χρυσός Αιώνας έχοντας ως μεγάλο εσωτερικό κενό ακόμα το θεσμό της δουλείας και τον έντονο ανταγωνισμό για δύναμη, έσβησε στα αποκαϊδια του πολέμου .

Ύστερα από αιώνες, μετά τον Ωριγένη, ο Χριστιανισμός μετατράπηκε σε όχημα ενός πηχτού σκοταδιού που καταργούσε την λογική σκέψη,την έρευνα, την ομορφιά και την ανδρεία φέρνοντας το φόβο, την αμαρτία, την υποταγή, την τυφλή πίστη.

Η Αναγέννηση όμως, ο Διαφωτισμός, οι επαναστάσεις με κύρια τη γαλλική, η μαρξιστική σκέψη και το εργατικό κίνημα ξαναέβαλαν συνολικά το Δυτικό πολιτισμό στο ρεύμα της εξέλιξης.

Οι παγκόσμιοι πόλεμοι, η νίκη επί του φασισμού και αργότερα η κατάρρευση του πολιτικού ολοκληρωτισμού της Σοβιετικής ένωσης διαμορφώνουν ένα νέο τρόπο σκέψης έχοντας ως βάση την ελευθερία.

Προσθέτοντας και τη σύγχρονη επίθεση των τραπεζών, μαζί όμως και τους υπόκωφους τριγμούς που ακούγονται από τα χρηματιστήρια, έχουμε το σχηματισμό μιας νέας βάσης δεδομένων για τη σύγχρονη κοινή λογική.

Το ξύπνημα του γίγαντα-λαού επίκειται και είθε οι αντιδράσεις του να είναι συνετές.

Η Χρυσή Εποχή προαπαιτεί μια Χρυσή Συνείδηση!

Οι Πολεμιστές του Φωτός, κάτω από το λάβαρο της Μεγάλης Σύνθεσης, ζητούν τον Ένα Νέο Κόσμο και τον ζητούν τώρα!

Η Χρυσή Εποχή ξεκίνησε

Η Χρυσή Ακτίνα διαπέρασε τα πυκνά μαύρα σύννεφα, άγγιξε τη γη,κάτι της ψιθύρισε στο αυτί κι αυτή ρίγησε!

Κάποια πουλιά έπιασαν το τραγούδι,λίγα δέντρα στολίστηκαν με άνθη και μερικά παιδιά σήκωσαν τα μάτια στον ουρανό.

Ο ήλιος ακόμα πουθενά αλλά ο αέρας γέμισε προσμονή.

Μια μακρινή μελωδία πέρα στους λόφους, ίσα που ακούγεται.

Ποιός έρχεται;

Ένας νέος Χρυσός Ήλιος ετοιμάζεται ν΄ανατείλει!

Ένας νέος Ουρανός να σκεπάσει μια καινούργια γη!

Η Χρυσή Εποχή ξεκίνησε!

Ξημερώνει και τίποτα δε μπορεί να ανακόψει τον ερχομό της Νέας Ημέρας!

Το πυκνό σκοτάδι διαπεράστηκε ήδη από την πρώτη ακτίνα, βέλος στα μαύρα σωθικά του.

Χαρείτε Πολεμιστές, εσείς που κρατήσατε τα πόστα σας με τόσο κόπο κι αγωνία ολονυχτίς κι ο Ήλιος θα φανεί για το χατήρι σας!

Πάνε χιλιάδες χρόνια από τα σήμερα που ένας χωρικός ξεκίνησε το πρωί για το χωράφι του όπως το συνήθιζε.

Μετά από μερικά βήματα όμως κοντοστάθηκε, γύρισε πίσω και κλείδωσε για πρώτη φορά ,την πόρτα του σπιτιού του.

Τότε λένε οι σοφοί άρχισε η Σκοτεινή Εποχή που φτάνει ως τα σήμερα.

Ένα άλλο πρωινό πρόσφατα, ένας σκληρός επιχειρηματίας πούλησε τις διεθνείς του επιχειρήσεις και έδωσε τα λεφτά να φτιαχτεί ένα υπερσύγχρονο νοσοκομείο στην καρδιά μιας φτωχής χώρας...

Μέσα στο πυκνό σκοτάδι ενός διεθνούς τραπεζιτικού ολοκληρωτισμού, στη κορύφωση του φόβου για το μέλλον, στο ζενίθ της απληστίας ενός αδίστακτου κεφαλαίου, στην σφοδρή επίθεση εναντίον των εργατικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων, η ακτίνα της Μοιρασιάς του Πλούτου διαπερνά τα σύννεφα και φτάνει πρώτη στην ρημαγμένη γη να φέρει το χαρμόσυνο μήνυμα.

Η Χρυσή Εποχή ξεκίνησε γιατί αυτό αποφάσισαν στην πυρακτωμένη καρδιά τους όλοι αυτοί που δεν ανέχονται άλλο την αδικία, την ατιμία, την εκμετάλευση.

Τα βαριά λάβαρα της Ενότητας του Κόσμου και της Μίας Κοινωνικής Τάξης ξετυλίγονται περήφανα και μπήγονται στις επάλξεις του κάστρου των σχεδιαστών της Νέας Τάξης, της διαίρεσης και της εκμετάλευσης.

Χαρείτε Πολεμιστές!

Η Χρυσή Εποχή της Μοιρασιάς και της Δικαιοσύνης ξεκίνησε!

Χαιρετισμός στ΄άστρα

Μια ακόμα περιστροφή του ανηφορικού κακοτράχαλου βουνού που είπαμε Συνείδηση τέλεψε, μια άλλη αρχίζει.
Ο κάμπος κάτω ξεμακραίνει μα η κορφή ακόμα αθώρητη, κρυμμένη μες στα σύγνεφα.
Η κορφή που τάξαμε στον εαυτό μας να πατήσουμε, παραμένει στη μοναξιά της αμίλητη και περήφανη.
Δεν καταδέχεται αυτή να σκύψει, μήτε να στείλει μήνυμα.
Κι εμάς τα πόδια μας πληγιάσανε, οι καρδιές μας πληγιάσανε, μα η απόφασή μας παραμένει το ίδιο ακλόνητη.
Οι σύντροφοι λιγόστεψαν, οι επιθυμίες μας λιγόστεψαν, τα υπάρχοντα λιγόστεψαν.
Δυο σανδάλια, ένα ραβδί και ένα φλασκί νερό.
Ξέραμε ότι δεν ήταν εύκολο.
Δεν είμαστε σίγουροι ότι θα φτάσουμε, σίγουροι είμαστε ότι δε θα σταματήσουμε.
Πίσω δε γυρνάμε, μήτε πουθενά θα χτίσουμε σπίτι.
Κι αν ο καιρός αγριεύει, κι αν τα βράχια γίνονται κοφτερά δε θα λιγοψυχίσουμε.
Σύντροφός μας το δροσερό αεράκι, το κελάρυσμα του νερού, το πέταγμα του αετού κι ένα τραγούδι:
«Τρεις άνδρες ορκίστηκαν ολοζωής να λάμνουν κατά νότου!»
Χαιρετίζουμε τ΄άστρα!