Ανθρώπου εγκώμιο

Σα γλυκοχάραξε ο Χρόνος, πήρε ο Θεός το μικρό του Γιο τον Άνθρωπο απ΄ το χέρι και βγήκαν στο ξάγναντο.
Του ΄δειξε τα βουνά , τις θάλασσες, τους κάμπους με τα ζώα και τα δέντρα και τ΄αστέρια κρεμασμένα να τους φέγγουν από πάνω και του ΄λεγε και του΄λεγε πως όλα αυτά είναι δικά του!

-Όλα τούτα που βλέπεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ζωγραφιά σου! Είσαι εσύ!
Πάρε το πινέλο Γιέ μου και πήγαινε τελείωσε τον πίνακα!

Έφυγε ο Άνθρωπος κι από τότε ασκείται στην τέχνη της ζωγραφικής και προσπαθεί να τελειώσει αυτόν τον πίνακα!

Ζωγραφίζει τοπία, συνθήκες, απλώνει τον εαυτό του παντού,
θέλει να δημιουργήσει τον τέλειο πίνακα!

-Ποιος είμαι;
μουρμουρίζει μέσα από τα δόντια, που σφίγγουν το δεύτερο πινέλο του!

Απλώνει χρώματα, σηκώνει καταιγίδες, μέρες ηλιόλουστες, λουλούδια και αρώματα πολλά!

Ζωγραφίζει πρόσωπα, ζητά να δει την τέλεια αυτοπροσωπογραφία!

Σηκώνει Παρθενώνες, θερμοπύλες, πεδία μαχών αιματηρά.

Ζωγραφίζει ψηλά βουνά και αποφασισμένους ορειβάτες, θάλασσες βαθιές και δύτες άφοβους.

Βόδια πλατυμέτωπα να οργώνουν τη γη κι άλογα πολεμικά να τρέχουν στα σύνορα.

Σπάει τα σύνορα, δεν τον χωρούν!

Είναι ο Άνθρωπος!

Σαν δεν του αρέσει ένας πίνακας, διόλου δε διστάζει να χύσει χρώμα πολύ επάνω του, να ξαναδοκιμάσει κάτι διαφορετικό.

Είναι ο Δημιουργός, ο Συντηρητής κι ο Καταστροφέας.

Δημιουργάει πρότυπα και καλούπια ανθρώπων κι ύστερα από καιρό  τα σπάει.

Ψάχνει τον εαυτό του και ζωγραφίζει τον Ήρωα με τα χίλια πρόσωπα!

Είναι αγνός, δημιουργεί τη Παναγία, την Άρτεμη, την Αθηνά, τη Σάκτι, τη Κάλι.

Παίρνει χώμα, νερό και φωτιά και δημιουργάει  θεό!

Είναι ο Άνθρωπος, ο Δημιουργός!

Γράφει, ζωγραφίζει, τσαλακώνει το χαρτί, το πετά άσπλαχνα.

Είναι ο Άνθρωπος, ο Καταστροφέας!

Είναι ο Γλύπτης του Μέλλοντος!

Στοχάζεται μια  Ιδέα και καταπιάνεται να τη ζωγραφίσει!

Μια ουσία σκληρή και ασχημάτιστη έχει στα χέρια του και παλεύει να της δώσει το σχήμα του.

Από τη μια η αταξία και το χάος των στοιχείων , από την άλλη η μορφή και η τάξη και η οργάνωση της ύλης.

Γεννιέται, μεγαλώνει, γερνάει, πεθαίνει ταυτόχρονα!

Κάπου ξημερώνει κι αλλού νυχτώνει.

Είπε πως είναι η Εξέλιξη και την άπλωσε σε όλο τον καμβά.

Πολεμιστές μάχονται, εραστές ενώνονται, εργάτες δουλεύουν και αγρότες οργώνουν τη σκληρή γη.

Στοχάστηκε πως είναι μια Κραυγή και την έβαλε στο στόμα του λιονταριού που χυμάει στο ζαρκάδι, στον αετό που κάνει εφόρμηση, στο τραγούδισμα του κύκνου, στο ρόγχο του ετοιμοθάνατου.

Στοχάστηκε πως είναι η Δύναμη και έβαλε λιοντάρια να διαβαίνουν τη ζούγκλα και  στρατούς να εισβάλουν σε χώρες.

Είπε πως είναι η αγάπη και έφτιαξε τον άνδρα και τη γυναίκα.

Είπε πως είναι το φως και έφτιαξε τη νύχτα για να ξημερώνει!

Είπε πως είναι ποιητής και έγραψε έπη !

Είπε πως είναι τραγουδιστής κι έφτιαξε τραγούδια να σκίζουν την καρδιά.

Είναι Χορευτής και χόρεψε ζεϊμπέκικο!

Είναι η Ιστορία που γράφεται διαρκώς.

Είναι η Γεωγραφία η ζωντανή.

Είναι η Ομορφιά.

Είναι η Αλήθεια που ρόζιασαν τα χέρια της απ΄την αξίνα και το κουπί.

Είναι η θαλπωρή κι έκανε την οικογένεια.

Είναι ο Ένας που έγιναν πολλοί!

Είναι οι πολλοί που γίνονται Ένας!

Η Ελευθερία που σπάει τα δεσμά.

Η Αξιοπρέπεια που ξεχώρισε απ΄την απαξία.

Η Λεβεντιά που όρισε την τιμή.

Η Αφοσίωση και το ιδανικό!

Είναι το πνεύμα κι έφτιαξε την ύλη.

Είναι η ύλη κι έφτιαξε το πνεύμα.

Είναι η Θυσία και έκαμε το σταυρό.

Είναι το φως και γέννησε το σκοτάδι!

Είναι Ονειρευτής και το Όνειρο του ο κόσμος.

Είναι Νομοθέτης και χαράζει τις πλάκες.

Είναι ο Καπετάνιος και το πλήρωμα.

Είναι η Δικαιοσύνη και πολέμησε την αδικία.

Είναι ο Άνθρωπος ο μοναχικός Ιππότης!

Είναι ο μοναχικός καβαλάρης!

Αυτός θα ανυψώσει τη Γη!

Αυτός θα χαμηλώσει τον Ουρανό!

Είναι ο νικητής.

Είναι ο Διγενής Ακρίτας!

Στα κόκαλά του πέφτουν και στροβιλίζονται ποτάμια!

Στην καρδιά του κουρνιάζουν αγριοπούλια!

Είναι Πολεμιστής.

Στα χέρια του σφίγγει το σπαθί, το μάτι του άγριο!

Μάχεται να ξεφύγει, από τι;

Είναι αυτός που διασχίζει την έρημο!

Είναι πατέρας κι ο ίδιος και ανατρέφει το μονιά του, το Γιο του Ανθρώπου, τον Υπεράνθρωπο, το όνειρο του ονείρου!

Τον ταίζει στο στόμα με λιονταρίσιες μπουκιές από δύναμη, αλήθεια κι αγάπη!

Είναι ο Άνθρωπος ο Αθάνατος!

Είναι ο Ντεσπεράντος που λυσσάει, στριφογυρνάει, τριγυρνάει στα στενά καλντερίμια της γης απέλπιδος κι ανταριασμένος.

Είναι λύκος και τα μεσάνυχτα θρηνεί, πονάει μονάχα δεν ξέρει γιατί!

Είναι ξωμάχος και το σούρουπο επιστρέφει σπίτι με το καπέλο του γεμάτο σταφύλια και σύκα για τη μάνα του.

Στη ζώνη του κρέμονται τα κλειδιά ενός θησαυροφυλακίου του Πατέρα κι ενός κουτιού που του ΄δώσε η Πανδώρα!

Είναι ο Άνθρωπος με τη λεύτερη βούληση!

Διαταγές και αφεντικά και δούλους δεν έχει, δε θέλει!

Είναι φλογερός εραστής και με τη συντρόφισσα του τη Φαντασία, γεννούν, ανατρέφουν Ιδέες!

Από το μέτωπο του στάζουν στάλες ιδρώτα και αίμα!

Αντικρίζει το ατέρμονο του μόχθου κι αναστενάζει!

Είναι το Τίποτα,

Είναι το Παν, το Όλα!

Είναι το Εδώ και το Τώρα, το Πάντα και το Παντού!

Είναι ο Άνθρωπος!

Το πνευματικό μονοπάτι

Το πνευματικό μονοπάτι αποτέλεσε ένα θρύλο για όλες τις εποχές και τους τόπους και ήταν αυτό που οδηγούσε:
Από το σκοτάδι στο φως
Από το ψεύτικο στο πραγματικό
Από το χάος στην ομορφιά
Από το θάνατο στην αθανασία.

Κάθε έθνος έχει να επιδείξει τους λίγους και εκλεκτούς του, που το βάδισαν και έφτασαν στο μακρινό αυτό τόπο, που υποσχόταν αυτό το μονοπάτι να βγάλει.
Πίσω από κάθε μεγάλο πολιτισμό υπήρξαν εκείνοι που κατείχαν την ανώτερη γνώση και καθοδηγούσαν τη διαμόρφωση του πολιτισμού.
Στην αρχή ήταν οι Βασιλιάδες, οι Αυτοκράτορες, οι Φαραώ,οι ευγενείς και οι ιερείς. Mετά οι φιλόσοφοι, οι ποιητές, οι συγγραφείς. Κι ύστερα πιο απλοί άνθρωποι μέσα από τα σπλάχνα του λαού.
Ίδρυσαν  αδελφότητες, στοές ,τάγματα, που τα πιο πολλά υπάρχουν και στις μέρες μας, δυστυχώς εκφυλισμένα και μακριά από τον αρχικό τους σκοπό.
Μερικά βέβαια εξακολουθούν να είναι χρήσιμα για τα μέλη τους και οπωσδήποτε ο καθένας θα βρει αυτό που ψάχνει, γιατί αυτό ποικίλει.
Στην εποχή μας ζούμε μια έκρηξη έκδοσης εσωτερικών βιβλίων, εσωτερικών οργανώσεων.
Αυτό γενικά είναι κάτι πολύ καλό και δείχνει τη κατεύθυνση και την αναζήτηση που υπάρχει διάχυτη.
Χιλιάδες πληροφορίες σήμερα διαδίδονται με όλα τα μέσα.
Το πρόβλημα πλέον είναι ότι η υπερπληροφόρηση καλύπτει τη γνώση.

Ποιό είναι λοιπόν το πνευματικό μονοπάτι;
Προχωράμε την Ατραπό με το να γινόμαστε η Ατραπός, μας έλεγε αινιγματικά ο Θιβετανός σοφός.
Τα πράγματα στον 21ο αιώνα είναι σίγουρο ότι έφτασε ο καιρός να τα λέμε πιο απλά, όπως είχε προφητέψει.
Ο πνευματικός δρόμος είναι ο Δρόμος της Αρετής.
Έτσι προχωράμε στην Αρετή με το να γινόμαστε η Αρετή.
Τι είναι Πνεύμα;
Η Αρετή!
Ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος;
Ο ενάρετος!
Ποιος ο πραγματικός πλούτος του ανθρώπου;
Ο χαρακτήρας του!
Ποιος ο σκοπός λοιπόν της πραγματικής εκπαίδευσης;
Ο χαρακτήρας!
Ποια είναι η φώτιση;
Ο τέλειος χαρακτήρας!
Ποια είναι η γέννηση του Χριστού, του Βούδα, του Ήλιου;
Η γέννηση των χριστικών, βουδικών, ηλιακών λεγόμενων ιδιοτήτων όπως ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση,η καλοσύνη, η ομορφιά, η διάκριση, η ορθή άποψη, η συμπόνια, η επιμονή, η αποφασιστικότητα,η δικαιοσύνη, η αξιοπρέπεια, η αγάπη για την ελευθερία.
Η ανάπτυξη τους είναι το ταξίδι.
Η ολοκλήρωσή τους το τέρμα του ταξιδιού.
Οι σταθμοί του ταξιδιού είναι κάθε αναβάθμιση και εμβάθυνση της ποιότητας των αρετών αυτών.

Ένας καινούργιος δρόμος ανοίγεται μπροστά μας!
Αρετή: μια ξεχασμένη σχεδόν ελληνική λέξη!
Όπως και η λέξη ήρωας.
Σκοπός και μέσο εδώ ταυτίζονται απαραίτητα και είναι οι πνευματικές αξίες.
Κάθε αξία για να γίνει πραγματική χρειάζεται να υπερισχύσει, να τα βάλει και να νικήσει την αντίθετή της.
Κάθε μας αλήθεια είναι η νικήτρια ενός ψέματος!
Κάθε δύναμη μιας αδυναμίας!
Κάθε φως πάλεψε με ένα σκοτάδι!
Η αγάπη για το φως, για την Αλήθεια, για τη Γνώση είναι το προαπαιτούμενο.

Ζητάμε την ενότητα και όχι το διχασμό και την εκμετάλλευση.
Η υπηρεσία του Κοινού Καλού, της Γενικής Ευημερίας, το όραμα της Αδελφότητας των ανθρώπων και της Πατρότητας του Θεού.
Ο Ένας Κόσμος, η Μια Ανθρωπότητα, η Παγκόσμια Ειρήνη που θα επιτευχθεί μόνο μέσα της Μοιρασιάς του πλούτου και της Δικαιοσύνης.
Αυτή είναι η κοινωνιολογική εικόνα της πνευματικής εξέλιξης της ανθρωπότητας.
Η ειρήνη και η μοιρασιά των πόρων και η συνεργασία για να σωθεί το περιβάλλον.
Η φτώχεια και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος είναι οι άμεσες δοκιμασίες που υποβαλλόμαστε πλανητικά και η απαντησή μας θα αποδείξει το σημείο εξέλιξης μας ή μη.
Τα πράγματα είναι πιεστικά και η δοκιμασία έχει αρχίσει.
Η φτώχεια απειλεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό δυτικών πια ανθρώπων
Η μεσαία τάξη συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα.
Η κοινωνική συνοχή και ιστός διασαλεύεται και απειλείται.

Μια νέα ομαδική συνείδηση όμως κυοφορείται ως απάντηση στη κρίση.
Η οποία είναι κρίση αξιών.
Εδώ μας οδήγησε η νομιμοποίηση της απληστίας του ασύδοτου κεφαλαίου, που θέλει διαρκώς να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους με το να κάνει τους φτωχούς φτωχότερους.
Για το περιβάλλον αδιαφορεί φυσικά όσο και αν το καταστρέφει.
Είναι μια επανάσταση προτεραιοτήτων επιτακτική πια.
Είναι μια κρίση συνείδησης και αλλαγής νοοτροπίας.
Οι πόνοι της ανθρωπότητας είναι πόνοι γέννας μιας Νέας Συνείδησης!
Για να γίνει αυτό χρειάζεται στα επόμενα χρόνια το πρωτοπόρο τμήμα της ανθρωπότητας να πραγματοποιήσει ένα συνειδησιακό άλμα.
Η κρίση είναι μια πλανητική "μυητική" κρίση.
Όταν ο στρατός της Παγκόσμιας Καλής Θέλησης προωθήσει τις θέσεις του, πολλά θ΄αλλάξουν.
Όταν νικήσουμε εκεί που τώρα νικιόμαστε θα έρθει η Νίκη.
Η τελευταία δεν είναι παρά μια υποχρέωση.

Σε αυτό τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι μας.
Οι μεγάλοι σοφοί, οι μεγάλοι πολεμιστές όλων των αιώνων είναι εδώ μαζί μας να διεκδικήσουμε την παγκόσμια δικαιοσύνη, μοιρασιά, ειρήνη, αξιοπρέπεια, την ελευθερία λόγου, σκέψης, θρησκείας και από τη φτώχεια.
Η φωνή για καθοδήγηση, για μια διαφορετική βιώσιμη πρόταση που θα διασφαλίζει την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου είδους ακούγεται όλο και πιο δυνατά και αγωνιώδη.
Θα την έχει τη καθοδήγηση η ανθρωπότητα, το ζήτημα και το ερωτηματικό είναι αν θα την αναγνωρίσει ως τέτοια...
Τα λάβαρα ξετυλίγονται και γράφουν αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμό, αυτοπεποίθηση,ομορφιά, ελευθερία,ενότητα, δόσιμο.

Ο Ήρωας είναι ο Ανώτερος Εαυτός και είναι το σύνολο αυτών των ιδιοτήτων.
Γι΄αυτό η αναζήτηση του ηρωικού ιδεώδους άλλη δεν είναι από την αναζήτηση του Εαυτού!
Ο αναζητητής του 20ου αιώνα θα πει σωστά ότι το μονοπάτι είναι η προσπάθεια ένωσης με τη ψυχή.
Τον 21ο λέμε απλά ότι είναι ο ηρωισμός.
Αυτός ο σκοπός αλλά και το μέσο.
Ήρθε η εποχή της απλότητας!
Ήρθε μαζί της και η εποχή της ευθύνης.
Ψυχή δεν είναι άλλο από την παλικαριά, τη λεβεντιά, την τιμιότητα!
Καινούργιος ορισμός που φωτίζει, δεν αναιρεί, τους προηγούμενους.

Ένας στους χίλιους θα τον ενδιαφέρει αυτή η αναζήτηση και από αυτούς πάλι ένας στους χίλιους θα τα καταφέρει.
Αυτή είναι η αμείλικτη στατιστική.
Είναι το πραγματικό Γνώθι Σαυτόν και όχι η σχολαστική διερεύνηση των ελαττωμάτων. Αυτά χρειάζονται να τα γνωρίσουμε για να νικηθούν , να μπολιαστούν και να γίνουν προτερήματα.
Μια νέα Αρετή, η ομαδική Ευθύνη, έρχεται και μας χτυπά την πόρτα!
Ας της ανοίξουμε!
Ένας νέος δρόμος καρδιάς ανοίγεται μπροστά μας
Ας τον περπατήσουμε
Το μυστήριο εκεί που δεν υπάρχει μυστήριο θα εξαφανιστεί!
Οι έμποροι της διδασκαλίας, οι ψευτοδάσκαλοι, οι λύκοι ντυμένοι πρόβατα που λυμαίνονται το χώρο και παραφυλάνε ανυποψίαστα θύματα, θα μείνουν άνεργοι.
Διαλέγουμε τους σπόρους των αρετών που θέλουμε και τις σπέρνουμε στο οργωμένο χωράφι της καρδιάς μας και καλούμε τον ήλιο και τη βροχή να βοηθήσουν στη Νέα Σοδειά!

Θα είμαστε και εμείς άγρυπνοι φύλακες και εργάτες καματεροί!

Πόνος δίχως όρια

Θέμα: ΑΪΤΗ

Αγαπητοί μας φίλοι,
Όποιος θέλει να βοηθήσει για την Αϊτή χρειαζόμαστε τα εξής:
α) Αντιβιοτικά
β) Αντιβιοτικά παιδικά σε σκόνη
γ) Γάζες Fucidin
δ) Simetidin (για στομάχι)
ε) Ranitidin (για στομάχι)
στ) Almora
ζ) Κουβέρτες σε καλή κατάσταση.

Σας ευχαριστούμε,

ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΡΔΙΑΣ
(Από το Facebook)

O πόνος στην Αϊτή δεν έχει όρια, γι΄αυτό ας δυναμώσουμε τα χέρια των ηρωϊκών Γιατρών της Καρδιάς.

27-01-2010
Οι Γιατροί της Καρδιάς είναι φυσικά ήδη στην Αϊτή, αλλά υπάρχουν συνεχείς αποστολές και η έλλειψη αυτή τη στιγμή είναι σε αντιβιοτικά και πολυβιταμίνες.

Η αποστολή μπορεί να γίνει ταχυδρομικώς ή με άμεση παράδοση απο τον ενδιαφερόμενο στη διεύθυνση:
Γιατροί Καρδιάς, Θησέως 7-9, 10 562 ΑΘΗΝΑ.
Από την επαρχία είναι δυνατό να στέλνονται και με το Κτελ αφού ειδοποιηθεί η Οργάνωση για να το παραλάβει.

Το ονοματεπώνυμο του αποστολέα, η πλήρης ταχυδρομική του διεύθυνση, το τηλέφωνο και το FAX του παρακαλείσθε να αναγράφονται ευκρινώς στο έντυπο του ταχυδρομείου. Επίσης, να αναγράφονται ευκρινώς και εξωτερικά στο κάθε δέμα που στέλνετε.

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση επικοινωνήστε με το γραφείο της Οργάνωσης:
Τηλ.: 210 3317288, 210 3317291
Fax.: 210 3255142
e-mail: info@heartdoctors.gr

Δόξα στο θεό σου …ξανά!

Ένας κόσμος ενωμένος , μια κοινωνική τάξη με τον πλούτο μοιρασμένο, μια θρησκεία του να κάνεις το καλό και Ένας Θεός για όλη τη γη!
Αυτό είναι το σύνθημα, ο σκοπός, το (μακρινό;) όραμα, που μας ζεσταίνει την καρδιά.
Όμως πως θα …γίνει;
Με ποιο τρόπο θα αλλάξει αυτή η χωριστική ανθρωπότητα ;
Πως θα πάψει η άγρια ταξική, κοινωνική δομή;
Πως οι θρησκείες θα σταματήσουν να αντιμάχονται;

Μπορούν να κάνουν κάτι οι πολεμιστές;

Υπάρχει μια τεχνική, που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο πολεμιστής στη ζωή του (και να χρησιμοποιηθεί ευρύτερα...) και λέγεται «Δια του θεού σου» .

Μια προσεκτική παρατήρηση θα μας αποκαλύψει πόσοι θεοί υπάρχουν….
Είναι 6 δις!
Όσοι και οι άνθρωποι!
Κάθε ένας ορίζει το θεό του!
Ακόμα κι αυτός που δεν έχει (το) θεό (του)…
Ακόμα κι αν τον λέει λαό.
Ακόμα κι αν το λέει νεροκολοκύθα ή τοτέμ …
Ακόμα κι αν το λέει Γκάλη ή και Γκάντι..
Δία ή Ζαρατούστρα.
Μπορούμε να πάμε σε πιο σύγχρονους θεούς που λέγονται χρήμα, σεξ, εξουσία, διασημότητα…
Εδώ οι ναοί είναι πιο ευρύχωροι!
Λέγονται χρηματιστήρια, δημαρχεία, βουλές, τηλεοράσεις…

Στην Ινδία έχουμε 330.000.000 θεότητες, όσες περίπου οι αναπνοές που παίρνει ένας άνθρωπος, στη διάρκεια της ζωής του!

Το πιο σημαντικό πράγμα είναι για τον άνθρωπο το ποιος είναι ο θεός του!
Μα οι Χριστιανοί για παράδειγμα, περίπου 900.000.000, έχουν όλοι τον ίδιο θεό, το Χριστό, οι Βουδιστές το Βούδα, οι Ινδουϊστές τον Κρίσνα, οι Μωαμεθανοί τον Μωάμεθ...

Η πρόταση της Νέας Εποχής είναι να λατρέψει ο καθένας το θεό του!

Η Νέα Παγκόσμια θρησκεία θα αποτελείται από 6.000.000.000 θεούς, όσοι και οι άνθρωποι!

Αν παρατηρήσουμε θα δούμε ότι και στην ίδια θρησκεία κάθε πιστός έχει και μια διαφορετική εικόνα για το Θεό.
Άλλοι τον βλέπουν σαν προστάτη, σα γέροντα στα σύννεφα, σαν έναν δίκαιο βασιλιά, σαν έναν επαναστάτη, άλλοι ως ένα καταπιεστή εξουσιαστή.
Άλλοι ως έναν χαιρέκακο τιμωρό που δε διστάζει για λίγα παραπτώματα να σε καταδικάζει αιώνια στη κόλαση!
Άλλοι ως κάποιον που εξευμενίζεται με χρυσάφι , με κεριά, με λαμπάδες, με τάματα.
Ως κάποιον που εξαγοράζεται η εύνοια του με μια δωρεά!
Ο τρόπος ανύψωσης, είναι να βελτιώσουν την εικόνα που έχουν για το δικό τους θεό.
( Εδώ φυσικά χρειάζεται να παραμερίσουν την οπτική των ιερέων, που αγωνίζονται για την …επιβίωση τους και την εξασφαλίζουν καλλιεργώντας τη χωριστικότητα και θολώνοντας τα νερά.)


Ο πολεμιστής δεν είναι φανατικός ιεραπόστολος ή σταυροφόρος, να επιβάλει τη δική του ιδιαίτερη θρησκεία και τρόπο προσέγγισης.
Θα πει: Δια του θεού σου!
Στη συνέχεια θα τιμήσει και θα ανυψώσει το θεό του άλλου!


Mία πρόταση λοιπόν είναι η ανταλλαγή
θεών.
Ναι, να ανταλλάξουμε θεούς!
Να αφουγκραστούμε το μήνυμα του θεού του γείτονα και να το συγκρίνουμε με του δικού μας.
Είναι ο καλύτερος τρόπος μελέτης του δικού μας θεού!
Έτσι μελετώντας, αγκαλιάζοντας και ανταλλάσσοντας θεούς, θα φτάσουμε κάποτε στον Έναν!

Κάθε λαός και κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, γιατί έχει δεχτεί διαφορετικές επιρροές.
Είναι μοναδικός και διαφορετικός και ο πνευματικός του Δρόμος.
Αυτή η διαφορετικότητα χρειάζεται να προστατευτεί , να διατηρηθεί και να καλλιεργηθεί.
Είναι ένας μεγάλος πλούτος που ανήκει σε όλους μας!
Είναι δρόμοι που έχουν ανοίξει με πολύ κόπο και θυσίες.
Είναι η κληρονομιά μας, που χρειάζεται να τιμήσουμε.
Είναι η δυνατότητα της επιλογής που μας προσφέρουν.
Οι διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμοί είναι απαραίτητοι, στο να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το κεντρικό πολιτισμό που κρύβεται μέσα σε όλους τους λαούς.
Μελετώντας μια άλλη θρησκεία ,γνωρίζεις καλύτερα τη δική σου.
Σεβόμενος το διαφορετικό , σέβεσαι τον εαυτό σου.
Κάθε άνθρωπος θα βρει το ιδιαίτερο μοναδικό του δρόμο, πέρα από οποιαδήποτε μίμηση, γιατί ο συνδυασμός των αρετών και ελαττωμάτων είναι δίχως προηγούμενο.
Δεν υπάρχει φυσικά, συνταγή έτοιμη, καμία.

Το ψυχολογικό κλειδί των ορθών ανθρώπινων σχέσεων, είναι να δοξάσουμε το θεό του γείτονα!
Να τον αναγνωρίσουμε και να τον τιμήσουμε!
Αν μπορούμε να του δώσουμε μια τονική παραπάνω, έχει καλώς…
Αν αυτό δεν είναι δυνατό ,ας μείνουμε εκεί.
Η βοήθεια, που μπορούμε να δώσουμε, είναι να βρούμε το δικό μας δρόμο , να τον περπατήσουμε και να τον παρακινήσουμε, έτσι ώστε να βρει το δικό του ,που μόνο αυτός ξέρει!
Ο δρόμος αυτός θα βρεθεί μόνο, δια του θεού του!
Η Αλήθεια γι αυτόν, είναι άγνωστη σε μας…
Οφείλουμε μόνο να την σεβαστούμε!

Σεβασμός!
Η λέξη κλειδί και η αθόρυβη αρετή!
Πάλι στη θεά Αθηνά, από το Δωδεκάθεο, ταιριάζει και αυτή η ποιότητα σαν εκπομπή!
Συνοδεύει πάντα την Σοφία και την Αλήθεια!
Τον άνθρωπο, που τον χαρακτηρίζει αυτή η ιδιότητα χαρακτήρα, μπορείς να τον εμπιστευτείς!
Σε αντίθετη περίπτωση ποτέ!
Είναι ένα αλάνθαστο σημάδι!

Η Νέα Παγκόσμια θρησκεία θα είναι η αναβαθμισμένη σύνθεση όλων των υπαρχόντων και αυτό θα πρέπει να κάνουν πρώτα, οι πρωτοπόροι πολεμιστές του κόσμου.

Πάντα δια του θεού τους…του καθενός μας ο θεός!

http://stavrosn.blogspot.com/2008/11/blog-post_12.html

Κήρυγμα Ηρωισμού από τον Άγγελο Σικελιανό

Αθήνα, ένα χειμωνιάτικο βράδυ του Φλεβάρη του 1909.
Βρισκόμαστε στην κατάμεστη αίθουσα διαλέξεων του περιοδικού « Ο Μέγας Παν», στην οδό Σταδίου, έναν αιώνα πριν από τα σήμερα.
Ο ομιλητής της βραδιάς έχει μόνο εικοσιπέντε χρόνια πάνω του, αλλά μαζί του είναι κι ένα αρχαίο φως, αυτό που τον πυρπολούσε ολοζωής.
Είναι από τους μεγαλύτερους λυρικούς ποιητές του κόσμου στον 20ο αιώνα, είναι ο Έλληνας Άγγελος Σικελιανός!
Στα πρώτα καθίσματα βλέπουμε την συντρόφισσα του Εύα με φίλες της, ντυμένες με αρχαιοελληνικά ενδύματα.
Οι προσκεκλημένοι, ομότεχνοι, κριτικοί και διευθυντές λογοτεχνικών περιοδικών και εφημερίδων μέσα στο ημίφως της αίθουσας που είχε διακοσμηθεί με πράσινα υφάσματα, περίμεναν σιωπηλοί διαισθανόμενοι τη σημαντικότητα της διάλεξης.

Σε λίγο η στεντόρεια φωνή του ποιητή, η κραυγή της Ελλάδας,
πλημμύριζε την αίθουσα και καλούσε σε ηρωισμό!

«Αν εφανερώθει ποτέ, ένσαρκο φανέρωμα θεών (η ενσάρκωση της ψυχής του λαού, σ΄ έναν άνθρωπο, ήταν η κορυφή και το όνειρο κάθε φυλής),
αν εφανερώθει η ενσάρκωση τούτη ολοκληρωτικά στη ζωή και στη φύση, μοιρασμένη δίκαια και σοφά, ανάμεσα από τους ανθρώπους, τούτο έγινε μονάχα στην Ελληνική γη.

Η φύση κι ο άνθρωπος, το κορμί και ο νους, ο λογισμός και η πράξη, ο πόθος και η δύναμη, η δύναμη και η βούληση, ισοζυγίστηκαν με θεοτικό τρόπο ανάμεσό τους.

Η συνείδηση των πραγμάτων αναβλύζει αυθόρμητα από μέσα μας.

Η νίκη ακολουθεί την πειθαρχία φτερωτή.

Ο κίνδυνος υποβάλλει το ρυθμό (η σημερινή αντίληψη του Πανικού είναι έργο Χριστιανικών ημερών), ο κίνδυνος υποβάλει το ρυθμό, σε τρόπο που ευρίσκεται υποταγμένη η ανάγκη από τα αγέρωχα ζωτικά στοιχεία μέσα μας, όπως υποταγμένος είναι ο άνεμος από τον αητόν, που αφού έμαθε να πετά με κάθε άνεμο και σε κάθε διεύθυνση, ανοίγει έπειτα φτερά ολάνοιχτα και ακίνητα- και περιμένει τα αέρια ρεύματα να τον φέρουν όπου θέλει, βοηθώντας μόνον με την κίνησην της κεφαλής.

Το δέος μέσα μας, όχι ενστιγματικά, αλλ΄ ιεραρχικά και συνειδητά, ακολουθεί η τόλμη.

Ισοζυγίστηκαν τόσο οι λειτουργίες της υπόστασης μας, μες στη φύση, ώστε ο θάνατος να μην είναι μοίρα, αλλά ή να καταντά «ιδιωτική πράξη» όπως έλεγε ο Μάρκος Αυρήλιος, ή να υψώνεται με όλο το λαμποκόπημα της ανατολής.
Έτσι δημιουργήθηκε η Ελληνική συνείδηση, που είναι η πλέον απόμακρη γη- και η μακρινότερη υπόσχεση, εις όσους επαλεύσανε ή επληγωθήκανε για την ανθρώπινη αναγέννηση.
Μια συνείδηση «κατά φύση» που αποκατασταίνει το γαλήνιο πνεύμα της ζωής και που σύμφωνο με τα πράγματα γεννοβολάει μέσα μας την ιερή ηδονή, και που δημιουργώντας πάντα βαθύτερη την ενότητα μας με τη φύση σμίγει με τους αιώνιους νόμους της και γίνεται συνειδητά βοηθός αγέρωχος, στο ξετύλιγμα του μυστηρίου της
και στο ίδιο [το] ξετύλιγμα της υπόστασης μας, με πάντα υψηλότερη ιεραρχία.

Η συνείδηση αυτή ύψωσε τον μόνο και κύριο ναό, μέσα στη φύση, το κορμί μας.

Η ηδονική ακόμα, όπως την αποκάλυψε με θρησκευτικό νου ο Επίκουρος, ο φιλόσοφος των κήπων, που δεν είναι ο Επίκουρος των ταπεινών σύγχρονων βιβλίων, είναι μια ολοκληρωτική, μεγάλη κάθαρσις, όχι έξω από τη φύση, μέσα από τους Χριστιανικούς ουρανούς ή από την παραγνωρισμένη Ορφική εξιλέωση, αλλά μέσα στην ίδια φύση, μέσα στα ίδια μας [τα] όργανα, υψωμένα ως στύλους άσειστους, με καθολική επίγνωση, των λειτουργιών της ζωής.

Μια τέτοια συνείδηση, στοχάζομαι πως υψώνει, ολόγυρα μας, τέτοιους νόμους.
Η πηγή της ανθρώπινης νόησης και ενέργειας είναι ανεξάντλητη, η ίδια πηγή που εφύλαξε μέσα μας άφθορο το σπόρο της φωτιάς.

Κάθε πράξη μας, λειτουργούμενη με βαθιά φυσιολογική επίγνωση, φέρει ως στοιχείο άμεσο και απαραίτητο την εξιλέωση και την κάθαρση της πράξης αυτής.

Κάθε υπόσχεση, δοσμένη στο κορμί μας και στο νου μας, είναι άξια να τηρηθεί ακολουθώντας την καθαρή διαίσθηση στην ίδια απάνω γη.

Μια άγρυπνη πειθαρχία από τα αγέρωχα και ζωτικά στοιχεία στα ταπεινά και εφήμερα, υποδουλώνοντας τα σε συνειδητό ξετύλιγμα, νόμος που ισοζυγίζει ον Δηλιακόν νόμον «έσο καθαρός», είναι ικανή να τηρήσει την πλέον απότολμην υπόσχεση.

Και ωσάν στερνός νόμος, πηγάζοντας και κορυφώνοντας τους άλλους, πως και ο ίδιος [ο] θάνατος είναι μια τήρηση υπόσχεσης στο πνεύμα μας, σύμφωνα με την υψηλότερη συνείδησή του.
Από τέτοιους νόμους ξεβγαίνει το νόημα του Ηρωισμού ανάμεσό μας και τη φύση.

Γιατί αλήθεια πως ζούμε σήμερα, σωματικά;

Προς ποιον άγαλμα της Ολυμπίας, υψωμένο ανάμεσα στη νεότητα, για να μορφώσει σύμφωνα με αυτό το σώμα της, έχομε στραμμένα μάτια;

Πως θα ξεφύγουμε την ποινή της ασκήμιας, όχι τη φανταστική ποινή των κολάσεων, αλλά την ποινή που άγρυπνη στέκει δίπλα από τη λήθη των ιδανικών μας; »


Το χειρόγραφο αποτελούνταν από εικοσιπέντε σελίδες και ήταν ένα πύρινο κάλεσμα ηρωισμού, αυτοπεποίθησης, τόλμης, επανάστασης ελληνικής που κέντρισε συνειδήσεις.

Αγκούσευε τότε η μικρή Ελλάδα στα μικρά της σύνορα και γρήγορα γύρεψε νικηφόρα ν΄ απλώσει το κορμί της μπαίνοντας σε απελευθερωτικό πόλεμο με τον Τούρκο καταχτητή.
Η Μεγάλη Ιδέα των πέντε θαλασσών και των δυο ηπείρων έκαιγε σε πολλές καρδιές.

Βρήκε στη συνέχεια ,το μοναδικό κουράγιο να ορθώσει περήφανα το αρχαίο της ανάστημα στο φασισμό και να ταυτίσει ξανά τον ηρωισμό με τον ελληνισμό.

Μεγαλύτερη θυσία δεν υπήρξε από την ελληνική, με τους νεκρούς να φτάνουν συνολικά το ένα εκατομμύριο από τα επτάμιση συνολικά της χώρας.
Ξεπέρασε σε ποσοστό κι αυτό της Σοβιετικής Ένωσης με τα είκοσι εκατομμύρια θύματα.

Βρήκε τη δύναμη στη συνέχεια ο ηρωικός ελληνικός Λαός να μην υποστείλει τον αγώνα για δημοκρατία και αξιοπρέπεια, όταν για δεκαετίες στέναζε κάτω από το επίσημο παρακράτος, τα χουντικά τανκς, τη χαφιεδίστικη εξουσία.

Σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη οι συνεργάτες των Γερμανών ναζιστών μετά τον πόλεμο τιμωρήθηκαν σκληρά.
Σε τούτη τη δύστυχη χώρα, τους έντυσαν χωροφύλακες και τους διέταξαν να ξαναπολεμήσουν τους γενναίους αντάρτες εξωθώντας τους ξανά στα βουνά.
Αναποδογυρίστηκαν οι αξίες με ένα τρόπο μοναδικό ιστορικά.

Η νεοελληνική λογοτεχνία άνοιξε μεμιάς τα δυνατά φτερά της και πέταξε ψηλότερα στον 20ο αιώνα κι από τη γαλλική και την αμερικάνικη και τη ρώσικη!
Δυο νόμπελ, ένα Λένιν κι άλλα δυο μεγαλύτερα ακόμα,που το θλιβερό μας κράτος απέτρεψε.
Πέντε πραγματικοί Έλληνες γίγαντες! Κι αμέσως από κάτω δεκάδες!
Προσπάθησε η τέχνη να συλλάβει τη ψυχή τη βαθιά την ελληνική κι έριξε με οργή,
πολλές οργιές το κουβά μες στο πηγάδι!

Και φτάνουμε στο σήμερα και βλέπουμε τέλμα.
Ελώδη νερά.Απελπισία.Στειρότητα.
Πάνε εικοσιπέντε χρόνια που τίποτα μεγάλο δεν δημιουργήθηκε.
Όλες οι προσπάθειες βούλιαξαν μέσα στο βάλτο της μετριότητας.
Που είναι ο Έλληνας Ποιητής;
Μόνο ατσαλάκωτοι δημοσιογράφοι με τσαλακωμένη ψυχή, ανεκπαίδευτοι εκπαιδευτικοί, απολίτιστοι πολιτικοί, αδίσταχτοι επιχειρηματίες, ευνοούμενοι του συστήματος, ρασοφόροι σκοταδιστές, πατριδοκάπηλοι φασίστες, μίζες πολυεθνικών κι η λαίλαπα της φτηνής τηλεόρασης σε κάθε σαλόνι.

Κι ένας Λαός προδομένος στη γωνία, παροπλισμένος, ν΄ αγωνίζεται να τα φέρει βόλτα και να μη ξέρει πως φτάσαμε ως εδώ.

Ποιο το Νέο Όραμα;
Ποια η Νέα Μεγάλη Ιδέα του 21ου αιώνα;
Ξαπόστασε αρκετά η Ελλάδα από τούτο το ματωμένο αιώνα
και φτάνει η ώρα να ξαναπάρει τον ανηφορικό της δρόμο.
Η παλίρροια υποχωρεί.
Η εμπροσθοφυλακή ξεκίνησε.
Ζητάμε πίσω την πραγματική μας πατρίδα.
Ζητάμε την Ελλάδα των δυο Ηρώων και των πέντε Αξιών!
Τα δυο μεγαλύτερα αρχέτυπα άλλα δεν είναι από του Ηρακλή και του Οδυσσέα!
Η Ελευθερία, η Αξιοπρέπεια, η κοινωνική Δικαιοσύνη, η Αλήθεια και η Αρμονία, οι πέντε κύριες αξίες μας!
Ομπρός , ομπρός και δε μπορεί μονάχος του ν΄ ανέβει ο ήλιος!
Ομπρός , ομπρός κι η φλόγα του μας τύλιξε ομοαίματοι αδελφοί του!
Για την πλέον απόμακρη γη, την Ελληνική Συνείδηση, ας ξεκινήσουμε!
Τη μακρινότερη και πιο απότολμη υπόσχεση ξανά ας δώσουμε!
Εμείς, εμείς οι Έλληνες!