Το ΟΧΙ του 2011

Ο Μανώλης ο Γλέζος είναι ο μεγάλος αντιστασιακός.
Είναι το σύμβολο της μεγαλειώδους Εθνικής Αντίστασης των Ελλήνων που όμοια της δεν υπήρξε πουθενά στην Ευρώπη.
Η παγκόσμια ιστορία θα σταθεί με σεβασμό στο όνομά του και θα μνημονεύεται στους αιώνες, μαζί με του Άρη Βελουχιώτη, μαζί με τις θυσίες του ηρωικού λαού που έφραξε το δρόμο στη φασιστική προέλαση.
Προς το παρόν βέβαια δεν του δίνεται βήμα στα κανάλια κι όταν κάποτε συμβαίνει, διακόπτεται διαρκώς με περισσή αναίδεια.
Μιλά εδώ για το πραγματικό νόημα του ΟΧΙ της 28η Οκτωβρίου του 2011…
"Στη Θεσσαλονίκη, σήμερα, αποκαταστάθηκε το πραγματικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Πριν 71 χρόνια, ο ελληνικός λαός, είπε όχι στον εισβολέα. Σήμερα στη Θεσσαλονίκη και όπως μαθαίνω και στην Πάτρα και στο Ηράκλειο και στο Βόλο και στα Τρίκαλα και σ άλλα μέρη, ο λαός, διατρανώνει το ΟΧΙ του στην υποταγή της χώρας στην τρόικα και τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο.

Η κυβέρνηση υποχρέωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αποχωρήσει. Στην ουσία το επίσημο κράτος αποσύρθηκε, αυτοκαταλύθηκε.

Οι πολιτικοί φορείς και οι πολιτικές οργανώσεις παρήλασαν μπροστά στο Λαό.

Δεν θα συμφωνήσω με τους χαρακτηρισμούς προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρέπει όμως και ο ίδιος να κατανοήσει ότι είναι ανεπίτρεπτο να καλύπτει με το κύρος του την πολιτική της υποτέλειας που ακολουθεί η κυβέρνηση.".

Η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα

Ερωτήσεις που δεν απαντώνται:

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ.
Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του.
Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά...
-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο.....
188% του ΑΕΠ της.
-Οι ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχουν χρέος στο 94% του ΑΕΠ τους.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα κάρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;

Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί: α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!

β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών! γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.

δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;
Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος ;

Prof. Konstantinos Tokmakidis
Aristotle University of Thessaloniki
Greece

Πηγή: Η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα --- RAMNOUSIA
-----------------
Πόσα ψέμματα πια θα ξεστομίσουν, τόσο αναίσχυντα όσο και επίσημα χείλη;
Πόσα κανάλια και μεγαλοδημοσιογράφοι θα σκορπίζουν τόσο σκοτάδι πάνω απ΄αυτή την έρημη χώρα που δυστύχησε να στοχοποιηθεί από τις πιο σκοτεινές δυνάμεις αυτού του πλανήτη και να παραδοθεί από κυβερνήτες-εφιάλτες στις φλόγες μιας κολασμένης μοίρας;
Που είναι ο λαός;

Δείτε και κάτι σατυρικό από τη Γαλλία για μας...

Ο κόσμος αλλάζει

Καλημέρα στους φέροντες την Αυγή της Νέας Εποχής!
Καλημέρα στους οπλισμένους με φως, μαχητές του Καλού!
Καλημέρα σ΄ αυτούς που αγρυπνούν, που αγωνιούν, που πολεμούν το ψέμα, την απέραντη υποκρισία που τους περιβάλει, την αδικία, την απογοήτευση, το συμβιβασμό!
Είναι εδώ μια ανήσυχη, επαναστατημένη, πολύ μικρή μα και πολύ ισχυρή μειοψηφία, που δε θα καταθέσει τα όπλα της αλήθειας και της δικαιοσύνης μέχρι αυτά να θριαμβεύσουν!
Είναι εδώ άνθρωποι που σέβονται και αγαπάνε τη ζωή, πάρα πολύ για να την παραδώσουν βορά στα όρνεα του φόβου, της υποταγής, του εκβιασμού!
Είναι εδώ Έλληνες αποφασισμένοι να ζήσουν και να πεθάνουν σαν Έλληνες!

Ο κόσμος αλλάζει.
Η μονοκρατορία της Αμερικής κλονίζεται.
Το μόρφωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η εφεύρεση του ευρώ αμφισβητείται.
Η Ελλάδα κάτω από μια δράκα αδίστακτων οργάνων του διεθνούς τραπεζιτικού κεφαλαίου, λυγίζει από το βάρος που της φορτώνουν διαρκώς.
Ταυτόχρονα καινούργιες δυνάμεις αναδύονται.
Είναι η Ρωσία, η Βραζιλία, η Ινδία και η Κίνα, το λεγόμενο BRIC.
Μια μεσαία τάξη δημιουργείται μέρα με τη μέρα σ΄αυτές τις τέσσερις μεγάλες χώρες που μπαίνουν δυναμικά ως μεγάλοι παίκτες στη διεθνή οικονομική σκακιέρα.
Οι αγορές τους ανοίγουν και η ανάπτυξή τους δεν μπορεί να συγκρατηθεί.
Ο Κινέζος που μας λένε ότι δουλεύει με δυο δολάρια την ημέρα, τείνει να εξαφανιστεί κι από τα βάθη αυτής της αχανής χώρας.
Ο μέσος Κινέζος εργαζόμενος έχει ήδη μεγαλύτερη αγοραστική ήδη δύναμη από τον Έλληνα και ο κάτοικος των μεγάλων πόλεων τριπλάσια!
Αυτή είναι η αλήθεια που αποκρύπτεται από τα ΜΜΕ για να μην οργιστεί ο λαός με το ντόπιο χάλι και την έλλειψη προοπτικής και σχεδίου. Κι ας είχαν συνοδεύσει τον προηγούμενο πρωθυπουργό στην Κίνα 200 δημοσιογράφοι.
Η Κίνα κρατάει την ανάπτυξή της στο 8% για να είναι ομαλή η αλλαγή.
Η Ινδία είναι σταθερά στο 10% έχοντας μεγαλύτερο δρόμο μπροστά της, αλλά στοχεύει αποφασιστικά την πρώτη θέση σε 2-3 δεκαετίες.
Η Ρωσία γοργά παίρνει τη θέση που κατείχε ως υπερδύναμη.
Η Βραζιλία κρατά τα σκήπτρα της ανάπτυξης στη λατινική Αμερική.
Όλα αυτά αφορούν το βιοτικό επίπεδο δισεκατομμυρίων ανθρώπων και αυτό είναι το ελπιδοφόρο για την παγκόσμια κατάσταση, γιατί ο κόσμος δε σταματά στα έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτα συρματοπλέγματα των συνόρων μας.
Η έρημη πατρίδα μας δυστύχησε να έχει ηγέτες προδότες, κάτι που γίνεται αντιληπτό από όλο και περισσότερους και οδηγήθηκε σαν πρόβατο για σφαγή από παλιούς γνώριμους μακελάρηδες
Εδώ η κατάθλιψη και η ανασφάλεια, ενώ μια πλατεία της Κίνας σφύζει από νιάτα, ζωντάνια, αυτοπεποίθηση, προοπτική.

Τα μολυβένια σύννεφα που σκέπασαν τον ελληνικό ουρανό σκορπούν φόβο, μελαγχολία, αγωνία, ένα αίσθημα ανημπόριας και μια υποταγή σ΄ ένα χειρότερο ακόμα χρεοκοπημένο μέλλον.
Για αυτή τη μοίρα έχει ευθύνες ο ελληνικός λαός που δεν αντέδρασε, που έγλυψε το κόκαλο που του πέταξαν.
Όμως δεν θα παραδεχτώ ποτέ ότι η πλειοψηφία είναι διεφθαρμένη, δεν είναι αυτή η δική μου εμπειρία.
Γνωρίζω πολλούς αγωνιστές της ζωής που σε κάθε τομέα προσπαθούν σκληρά κι ας είναι όλοι οι άνεμοι εναντίον τους.
Στο διεφθαρμένο ποσοστό δε θα έδινα νούμερο πάνω από 10, αλλά αυτό τους ήταν αρκετό για να κάνουν τη δουλειά τους.
Στόχος του συστήματος είναι να θέσει το συνειδητό πολίτη αηδιασμένο από το συστηματικό, συστημικό ψέμα στο περιθώριο. Ούτε καν να ψηφίζει μια φορά στα τέσσερα χρόνια και έτσι να νομιμοποιούνται ανενόχλητοι σ΄αυτή την ψεύτικη, χειραγωγημένη από τα ΜΜΕ, δημοκρατία.
Αν δεν σηκωθεί από το καναπέ του και να πάρει τις ευθύνες του, τίποτα δε θα γίνει.
Αυτή η ευθύνη είναι βαριά πλέον.
Ποια χώρα θα παραδώσουμε στα παιδιά μας;
Αυτό το ερώτημα ας βασανίσει λίγο αυτούς που μπορούν ακόμα να βασανίζονται.
Οι πνευματικοί άνθρωποι έχουν ακόμα πιο βαριά ευθύνη.
Αυτό το σκοτεινό σύννεφο των αρνητικών σκέψεων και συναισθημάτων που συσσωρεύεται διαρκώς πάνω από τη χώρα απειλεί να τυλίξει σα σάβανο κάθε αγωνιστική διάθεση αντίδρασης σε αυτή τη βάσκανη μοίρα.
Τρέφεται και τρέφει καθημερινά αυτό το νοητικό-συναισθηματικό δημιούργημα της κρίσης και αυτό περιπλέκει και δυσκολεύει τα πράγματα.
Η ενέργεια συνολικά της χώρας υποβιβάζεται καθημερινά.
Γι΄ αυτό χρειάζεται να κρατήσουμε ψηλά τη διάθεσή μας, το ηθικό μας, την αγωνιστικότητα και την αρμονία που μπορούμε να επιτύχουμε.
Έτσι αντιδρούμε στη καθοδική φορά των πραγμάτων και αιτούμαστε εσωτερικά αυτό που αξίζουμε και δεν παίρνουμε αυτό που μας σερβίρουν.
Μια σκοτεινή αόρατη ολιγαρχία έχει εκπονήσει και εκτελεί με τα όργανά της, σχέδια εξαθλίωσης των λαών. Είναι πασιφανές ότι για άγνωστους ακόμα λόγους έχει στοχοποιήσει την Ελλάδα μέσω πρόθυμων Εφιαλτών.
Αυτό το ιερό κομμάτι γης υπήρξε πάντα στόχος ανίερων δυνάμεων.
Είναι ντροπή μας αμαχητί να ηττηθούμε, να παραδοθούμε.
Ντροπή να σκύψουμε το κεφάλι στο σκοτάδι του τέταρτου Ράιχ ενώ οι παππούδες μας πήραν τα βουνά πολεμώντας το τρίτο και θυσιάστηκαν.
Να ανεβούμε πάλι στα βουνά της διαύγειας και να πάρουμε τα όπλα της λογικής, του δίκιου, της ατομικής και εθνικής αξιοπρέπειας και να απαιτήσουμε αυτό που ταιριάζει στους Έλληνες: την Ελευθερία!

Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη

Του Μαρκ Μαζάουερ
Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης.

Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από τη φυλακή της αυτοκρατορίας. Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. "Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου", έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του "Ελλάς", "το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! " Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην "ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη" στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη.
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο. Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.

Η ελληνο - τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία.

Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο - ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας.
Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή. Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.

Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης. Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη - μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.

Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του '90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη. Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή.

Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του '90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: "ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;".

Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη - κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα. Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.

*Άρθρο του Μαρκ Μαζάουερ στους New York Times. O Μ. Μαζάουερ είναι Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ. Η μετάφραση του κειμένου έγινε από την εφημερίδα “Το Βήμα”.

Ανυπακοή κι αντίσταση με κάθε μέσο

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις ο ελληνικός λαός βρίσκεται σε νόμιμη άμυνα!
Μετά την ετσιθελική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου από μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη θέληση του λαού, έχει δικαίωμα ο τελευταίος να μην υπακούει πλέον.
Μετά την ανιστόρητη βίαιη καταστολή της ειρηνικής συγκέντρωσης στην πλατεία Συντάγματος, έχει δικαίωμα ο λαός στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του με κάθε τρόπο.
Έγινε ξεκάθαρο και στους πιο αφελείς ότι έχουμε χούντα πολύ πιο επικίνδυνη από αυτή των συνταγματαρχών.
Ο στόχος της είναι ξεκάθαρα η οικονομική εξαθλίωση του πληθυσμού καθώς και το ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας.
Είναι πατριωτικό καθήκον κάθε Έλληνα η Αντίσταση με κάθε μέσο.
Είναι ντροπή να βλέπουμε τα ΜΑΤ να χτυπάνε αλύπητα ηλικιωμένους που κρατούσαν την ελληνική σημαία και ήρθαν στο Σύνταγμα να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στα μέτρα και εμείς να τους κοιτάμε ανήμποροι να τους βοηθήσουμε.
Είναι απαράδεχτο να δεχτούμε τη δουλική μοίρα που όρισαν για τα παιδιά μας.
Είναι η ώρα να αλλάξουμε στρατηγική και ν΄ απαντήσουμε στα ίσα στη βία με βία.
Να μείνουμε να μετρηθούμε και να αποδείξουμε ότι είμαστε δυνατότεροι!
Το νικηφόρο παράδειγμα του Κάιρου είναι δίπλα μας.
Θέλησαν στις 29 Ιούνη να κάμψουν το ηθικό μας, να αισθανθούμε μικροί κι ανίσχυροι μπροστά στην πάνοπλη εξουσία τους που την περιέφεραν θριαμβευτικά στους δρόμους του κέντρου.
Όμως άλλο δεν κατάφεραν παρά οι αγανακτισμένοι να γίνουν αποφασισμένοι.
Το σύνθημα «Δε θα φύγουμε, αν δε φύγουν» συμπληρώνεται αποφασιστικά με το «ή αυτοί, ή εμείς»!
Οι μάσκες έπεσαν πλήρως, η πλατεία μετατράπηκε σε θάλαμο αερίων, το ότι δεν είχαμε δεκάδες νεκρούς από ασφυξία, οφείλεται στο αεράκι που σηκώθηκε σαν από θαύμα.
Οι τραυματίες ήταν φυσικά εκατοντάδες.
Ο ελληνικός λαός έχει βρεθεί σε μια μεγάλη μέγγενη που από τη μια είναι τα ΜΜΕ που εκβιάζουν και φοβίζουν το κόσμο ότι θα έρθει η καταστροφή αν δεν παραχωρήσουν τα στοιχειώδη δικαιώματά τους κι από την άλλη η ωμή κρατική βία των μέτρων και της καταστολής.
Χρειάζεται να ενημερωθεί η κοινή γνώμη ώστε να μην σταθεί εμπόδιο στην εξέγερση αλλά να τη στηρίξει και αυτό χρειάζεται να γίνει γρήγορα.
Ήδη έχουν γίνει πολλά βήματα, χρειάζονται και τα υπόλοιπα.
Η κοινοβουλευτική αριστερά έμεινε να νομιμοποιεί τη βουλή και τη διαδικασία τη στιγμή που έξω εξευτελιζόταν κάθε έννοια δημοκρατίας.
Δυστυχώς αντί να είναι μπροστά ή μαζί με τον κόσμο βρίσκεται πίσω, έχοντας ως πρώτο μέλημα τις καρέκλες της κι ας χάνει ο λαός το σπίτι του.
Μόνη ριζική λύση η εξέγερση και αυτός ο λαός το μπορεί!
Το απέδειξε στην πλατεία όπου ανάγκασε την αστυνομία να εξαντλήσει όλο το στοκ των χημικών πάνω του κι αυτός ακόμα εκεί!
Και θα είναι εκεί γιατί αυτή η πλατεία και αυτή η χώρα είναι δική του!